Κατά την κρυοπροστατευτική διήθηση δεν αντικαθίσταται κάθε μόριο νερού του σώματος. Είναι μια ελεγχόμενη προσπάθεια κατανομής ενός συμπυκνωμένου διαλύματος μέσα στο αγγειακό σύστημα.
Στόχος είναι ο περιορισμός του σχηματισμού πάγου κατά την ψύξη, με παράλληλη ελαχιστοποίηση της ωσμωτικής καταπόνησης, της χημικής τοξικότητας και της μηχανικής βλάβης.
Γιατί είναι απαραίτητα τα κρυοπροστατευτικά
Η ψύξη βιολογικού ιστού χωρίς επαρκή προστασία συνήθως δημιουργεί πάγο. Ο σχηματισμός πάγου ανακατανέμει το νερό και τις διαλυμένες ουσίες, παραμορφώνει τον ιστό και μπορεί να βλάψει τις μεμβράνες και την εξωκυττάρια δομή.
Οι κρυοπροστατευτικοί παράγοντες περιορίζουν τον σχηματισμό πάγου και καθιστούν δυνατή την υαλοποίηση με ρυθμούς ψύξης πρακτικά εφαρμόσιμους.
Υαλοποίηση σημαίνει σχηματισμός άμορφου στερεού και όχι κρυστάλλου. Είναι μια φυσική κατάσταση, όχι απόδειξη ότι κάθε κύτταρο παραμένει βιώσιμο.
Σημαντικό σταθμό για τη διαμόρφωση του σύγχρονου επιστημονικού πλαισίου αποτέλεσε εργασία του 1984 στο Cryobiology σχετικά με την υαλοποίηση.
Προσπέλαση, έκπλυση και κυκλοφορία
Η χειρουργική προσπέλαση εξαρτάται από το πρωτόκολλο και την κατάσταση του ασθενούς. Σε μεγάλα αγγεία τοποθετούνται καθετήρες, ώστε να εξασφαλίζονται οδοί εισόδου και εξόδου για το υγρό διήθησης.
Αρχικά κυκλοφορεί ένα ψυχρό διάλυμα μεταφοράς, που εκτοπίζει το αίμα, υποστηρίζει το pH και τον όγκο, και προετοιμάζει το αγγειακό δίκτυο για το κρυοπροστατευτικό.
Θα ήταν παραπλανητικό να θεωρήσουμε ότι το αγγειακό σύστημα βρίσκεται σε ιδανική κατάσταση. Τυχόν θρόμβοι, οίδημα, αθηροσκλήρωση, τραύμα και μεταθανάτια αγγειακή βλάβη παραμένουν μέρος του συστήματος.
Η πίεση, η ροή και η θερμοκρασία πρέπει να παρακολουθούνται μαζί. Η αύξηση της πίεσης μπορεί να βελτιώσει την κατανομή του υγρού, όμως η υπερβολική πίεση ενδέχεται να επιδεινώσει το οίδημα ή να προκαλέσει βλάβη στα αγγεία.
Γιατί η συγκέντρωση αυξάνεται σταδιακά
Η απότομη έκθεση σε συμπυκνωμένο κρυοπροστατευτικό δημιουργεί μεγάλες ωσμωτικές διαβαθμίσεις. Τα κύτταρα μπορούν να συρρικνωθούν ταχύτατα, και ο ιστός μπορεί να τραυματιστεί ακόμη και χωρίς σχηματισμό πάγου.
Για τον λόγο αυτό, τα πρωτόκολλα αυξάνουν τη συγκέντρωση σε σταδιακά βήματα, διατηρώντας χαμηλές θερμοκρασίες. Οι χαμηλότερες θερμοκρασίες γενικά μειώνουν τους ρυθμούς αντίδρασης και την τοξικότητα, αλλά αλλάζουν και το ιξώδες και τη ροή.
Δείγματα από την είσοδο και τη φλεβική εκροή μπορούν να αναλυθούν με διαθλασιμετρία. Όταν οι τιμές συγκλίνουν, αυτό υποδηλώνει ότι το κυκλοφορούν υγρό προσεγγίζει την επιθυμητή συγκέντρωση.
Αυτό δεν αποδεικνύει ομοιόμορφη συγκέντρωση σε κάθε ιστό. Το υγρό διήθησης διανέμεται μέσω των αγγείων και η αιμάτωση των ιστών δεν είναι πάντοτε ομοιόμορφη.
Το τελικό σημείο είναι μια εκτίμηση
Η διήθηση ολοκληρώνεται όταν επιτευχθούν οι στόχοι του πρωτοκόλλου ως προς τη συγκέντρωση, τη θερμοκρασία, την πίεση, τη ροή και τον χρόνο έκθεσης ή όταν η συνέχιση της κυκλοφορίας δεν προσφέρει πρόσθετο όφελος.
Το ειλικρινές συμπέρασμα δεν είναι «ο ασθενής έχει υαλοποιηθεί τέλεια». Είναι «οι διαθέσιμες μετρήσεις υποστηρίζουν ένα συγκεκριμένο επίπεδο και μια συγκεκριμένη κατανομή κρυοπροστασίας».
Η Tomorrow.bio χρησιμοποιεί επιτόπια κρυοπροστασία πριν από τη μεταφορά σε μεγάλη απόσταση. Στη δημοσιευμένη περιγραφή της διαδικασίας αναφέρεται ότι το κρυοπροστατευτικό χορηγείται σταδιακά μετά τη σταθεροποίηση.
Αναφέρεται επίσης δημοσίως ότι χρησιμοποιείται βελτιστοποιημένη σύνθεση VM-1. Πρόσφατη ερευνητική έκθεση της EBF αναφέρει ότι συνεχίζεται η εργασία επαλήθευσης έπειτα από προσομοιωμένη μεταθανάτια ισχαιμία.
Τι μπορεί ακόμη να πάει στραβά
Η κακή αγγειακή προσπέλαση μπορεί να αφήσει περιοχές με ανεπαρκή διήθηση. Τα κρυοπροστατευτικά μπορούν να είναι τοξικά. Οι διαβαθμίσεις θερμοκρασίας και ώσμωσης μπορούν να βλάψουν τον ιστό.
Αυτοί οι συμβιβασμοί δεν αποδεικνύουν ότι η διήθηση είναι άσκοπη. Είναι ο λόγος για τον οποίο η ποιότητα του πρωτοκόλλου πρέπει να μετριέται και όχι να θεωρείται δεδομένη.
Μετά τη διήθηση ακολουθούν η μεταφορά και η ελεγχόμενη ψύξη έως τη μετάπτωση στην υαλώδη κατάσταση.
Η απεικόνιση με αξονική τομογραφία που ακολουθεί μπορεί να ελέγξει πτυχές της κατανομής του κρυοπροστατευτικού και του σχηματισμού πάγου, όπως προβλέπεται στους ποιοτικούς ελέγχους της βιοστάσης.
Σύνοψη: Η διήθηση εκτοπίζει το αίμα και αντικαθιστά μέρος του νερού στους ιστούς με κρυοπροστατευτικό διάλυμα, μέσω της κυκλοφορίας. Η διαδικασία πρέπει να σταθμίζει την πρόληψη του πάγου έναντι της τοξικότητας, της ωσμωτικής καταπόνησης και της ανομοιόμορφης κατανομής.
Εξερευνήστε αυτό το πρακτικό εργαλείο
Χρησιμοποιήστε το διαδραστικό εργαλείο για να εξερευνήσετε το ερώτημα αυτού του άρθρου.
Γίνεται φόρτωση του διαδραστικού εργαλείου…
Περαιτέρω ανάγνωση