Οι ιδρυτές

Το να γράφω μια σελίδα με τίτλο «Οι ιδρυτές» για μια εταιρεία που συνίδρυσα είναι κάπως αδέξιο.

Οι ιστορίες ιδρυτών μετατρέπονται πολύ εύκολα σε μυθολογία. Δύο άνθρωποι έχουν μια ιδέα, ξεπερνούν ανυπέρβλητες δυσκολίες και, υποτίθεται, χτίζουν τα πάντα μόνοι τους.

Η Tomorrow.bio δεν δημιουργήθηκε έτσι.

Ο Emil Kendziorra και εγώ ιδρύσαμε την εταιρεία στο Βερολίνο τον Ιανουάριο του 2020. Εξακολουθούμε να τη διοικούμε, ο Emil ως διευθύνων σύμβουλος και εγώ ως επιχειρησιακός διευθυντής.

Πήραμε πολλές από τις πρώτες αποφάσεις. Από την αρχή όμως στηριχθήκαμε σε γιατρούς, μηχανικούς, τεχνικούς αιμοκάθαρσης, ερευνητές, στελέχη επιχειρησιακής υποστήριξης και ανθρώπους πρόθυμους να στηρίξουν μια ασυνήθιστη ιδέα.

Οι ιδρυτές έχουν σημασία. Φυσικά και έχουν. Σε μια νέα εταιρεία, τα κίνητρά τους καθορίζουν τι χτίζεται, τι παραμελείται και τι συμβαίνει όταν λιγοστεύουν τα χρήματα ή ο χρόνος.

Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο σημείο που έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία στην κρυοσυντήρηση.

Αν η Tomorrow.bio εξαρτάται για πάντα από εμένα και τον Emil, τότε την έχουμε χτίσει λάθος.

Δύο διαφορετικοί λόγοι για την ίδια ίδρυση

Ο Emil και εγώ δεν φτάσαμε εδώ από τον ίδιο δρόμο.

Ο Emil σπούδασε ιατρική, αποφοίτησε summa cum laude από το Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν και εργάστηκε αρκετά χρόνια στην έρευνα για τον καρκίνο.

Ήθελε να συμβάλει στην παράταση της ζωής. Απογοητεύτηκε όμως από τον αργό ρυθμό εκείνης της έρευνας για τους ανθρώπους που ζουν σήμερα.

Στη συνέχεια πέρασε στην επιχειρηματικότητα, ίδρυσε και πούλησε δύο εταιρείες, και τελικά επέστρεψε στο ίδιο πρόβλημα από άλλη κατεύθυνση: τη βιοστάση.

Η πρώτη δημόσια δέσμευσή του ήταν αρκετά ξεκάθαρη. Σχεδίαζε να αφιερώσει τουλάχιστον τα επόμενα είκοσι χρόνια στη διαμόρφωση ενός επαγγελματικού πεδίου που θα μπορούσε να αναπτυχθεί, συνδυάζοντας την έρευνα, την επιχειρησιακή οργάνωση, την επικοινωνία και τη μακροπρόθεσμη διακυβέρνηση.

Το σκεπτικό αυτό παρουσιάζεται σε δικό του κείμενο για την απόφασή του.

Ο δικός μου δρόμος ήταν λιγότερο ιατρικός και περισσότερο λειτουργικός.

Σπούδασα πολιτικός και βιομηχανικός μηχανικός στη Βραζιλία, ξεκίνησα ως μηχανικός σχεδιασμού, εργάστηκα στη συνέχεια σε εταιρείες τεχνολογίας και αργότερα συνίδρυσα δύο ψηφιακές επιχειρήσεις.

Ήξερα πώς να χτίζω ομάδες, να διαχειρίζομαι προϋπολογισμούς και να μετατρέπω ένα σχέδιο σε κάτι που λειτουργεί κάθε μέρα. Ήξερα επίσης ότι δεν ήθελα να αφιερώσω την υπόλοιπη ζωή μου χτίζοντας άλλη μία συνηθισμένη εταιρεία.

Ο λόγος που εντάχθηκα ήταν πιο απλός από κάθε επιχειρηματικό σκεπτικό. Μου αρέσει να είμαι ζωντανός.

Ήθελα να δουλέψω σε κάτι που θα έδινε στους ανθρώπους μια πιθανότητα να έχουν περισσότερη ζωή. Όχι βεβαιότητα, ούτε αθανασία. Μόνο μια πιθανότητα, όταν η συνήθης εναλλακτική δεν προσφέρει καμία.

Τα τρέχοντα βιογραφικά και οι ρόλοι αναφέρονται στη σελίδα της ομάδας της Tomorrow.bio. Εξηγούν από πού ξεκινήσαμε. Δεν εξηγούν όμως όλα όσα εξελίχθηκε να είναι η εταιρεία.

Γιατί λειτούργησε αυτός ο συνδυασμός

Η κρυοσυντήρηση βρίσκεται σε μια παράξενη θέση. Συνδυάζει την ιατρική, τη μηχανική, την επείγουσα επιχειρησιακή διαχείριση και την οικοδόμηση θεσμών.

Ένα εξαιρετικό επιστημονικό πρωτόκολλο είναι άχρηστο αν κανείς δεν μπορεί να το εφαρμόσει στις τρεις τα ξημερώματα, σε άλλη χώρα, ύστερα από ενημέρωση από νοσοκομείο που ήρθε αργότερα από το αναμενόμενο.

Μια γρήγορη επιχείρηση είναι εξίσου άχρηστη αν οι ιατρικές αποφάσεις είναι κακές ή αν οι μετρήσεις δεν δείχνουν ποτέ αν η διαδικασία λειτούργησε όπως έπρεπε.

Ο Emil ανέλαβε κυρίως την ιατρική και επιστημονική πλευρά, καθώς και τη διαμόρφωση του πεδίου. Εγώ ανέλαβα κυρίως τις επιχειρησιακές λειτουργίες, τα οικονομικά, την ανάπτυξη και τα συστήματα που χρειάζονται ώστε η υπηρεσία να παρέχεται με συνέπεια.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ζούσαμε κλεισμένοι σε δύο ξεχωριστά κουτιά.

Διαφωνούσαμε συχνά για αυτά τα ζητήματα. Έτσι πρέπει να κάνουν οι καλοί ιδρυτές.

Να χτίσουμε κάτι πιο γρήγορα τώρα, ή να περιμένουμε την τεχνικά καλύτερη εκδοχή; Να επενδύσουμε σε άλλο ένα εξοπλισμό, άλλη μία ομάδα ή άλλο ένα ερευνητικό έργο;

Δεν υπάρχει εγχειρίδιο για τέτοιες επιλογές. Στην αρχή, δεν υπάρχουν ούτε αρκετά δεδομένα ώστε κάθε απόφαση να λαμβάνεται με ασφάλεια.

Εδώ έχουν τη μεγαλύτερη σημασία τα κίνητρα των ιδρυτών. Όταν τα οικονομικά δεδομένα δεν αρκούν για να δώσουν απάντηση, τι έχει πραγματικά σημασία για τους ανθρώπους που λαμβάνουν τις αποφάσεις;

Η απάντησή μας παραμένει η ίδια: πρώτα η ποιότητα της συντήρησης, και μετά η υποδομή που χρειάζεται ώστε αυτή η ποιότητα να γίνει διαθέσιμη σε περισσότερους ανθρώπους.

Αυτή η προτεραιότητα αποτυπώνεται και στο δημοσιευμένο σχέδιο προτεραιοτήτων των ιδρυτών για το 2026, από την αξιολόγηση με αξονική τομογραφία και ηλεκτρονική μικροσκοπία έως τη νέα έρευνα για την αιμοκάθαρση και την αποθήκευση.

Φαίνεται επίσης στο ερευνητικό πρόγραμμα και στα τεχνικά έργα που εξελίχθηκαν από σχέδια σε λειτουργικό εξοπλισμό.

Ιδιωτικές συζητήσεις με μια μικρή ομάδα μελών ανέδειξαν ένα ακόμη χρήσιμο συμπέρασμα. Οι άνθρωποι συχνά ξεκινούν αξιολογώντας τους ανθρώπους πίσω από τον οργανισμό.

Για ορισμένους, μια άμεση συζήτηση με την ομάδα έκανε την εταιρεία να μοιάζει πιο απτή. Άλλοι ήθελαν να δουν την εγκατάσταση, να κατανοήσουν πώς λειτουργεί επιτόπου ή να βρουν σαφέστερες ενδείξεις για όσα δημιουργούνταν.

Αυτό είναι λογικό. Η εμπιστοσύνη ξεκινά συχνά από μια ανθρώπινη επαφή.

Δεν μπορεί όμως να σταματά εκεί.

Οι ιδρυτές πρέπει να θέτουν όρια στον εαυτό τους

Μία από τις σημαντικότερες αποφάσεις των ιδρυτών στην Tomorrow.bio ήταν να μη συγκεντρώσουν ολόκληρη την ευθύνη της υπόσχεσης σε μία εμπορική εταιρεία.

Η Tomorrow Biostasis GmbH εκτελεί την κρυοσυντήρηση, διατηρεί ομάδες άμεσης απόκρισης και εξυπηρετεί τα μέλη. Χρειάζεται να αναπτύσσεται, να προσλαμβάνει, να επενδύει και να κινείται γρήγορα.

Η μακροχρόνια φροντίδα των ασθενών υπηρετεί διαφορετικό σκοπό. Χρειάζεται σταθερότητα, προστατευμένο κεφάλαιο και καταστατικό σκοπό που δεν μεταβάλλεται ανάλογα με τις προτεραιότητες μιας εμπορικής επιχείρησης.

Γι' αυτό το οικοσύστημα της Tomorrow.bio χρησιμοποιεί τρεις οργανισμούς.

Το Patient Care Foundation ενεργεί προς όφελος των ασθενών και έχει τη νομική ευθύνη για τη φύλαξη των σωμάτων και του κεφαλαίου τους.

Το EBF κατέχει και λειτουργεί την εγκατάσταση στην Ελβετία, παρέχει μακροπρόθεσμη φροντίδα και διεξάγει έρευνα.

Οι ακριβείς αρμοδιότητες παρουσιάζονται στη σελίδα των συνδεδεμένων οργανισμών.

Αυτή η δομή δεν προστέθηκε αφού η εταιρεία πέτυχε. Το European Biostasis Foundation ιδρύθηκε το 2019, πριν από την ίδρυση της Tomorrow.bio τον Ιανουάριο του 2020.

Η χρονική αυτή ακολουθία είναι ενδεικτική.

Στην αρχή, οι ιδρυτές έχουν τη μέγιστη ελευθερία να διατηρήσουν τον έλεγχο. Η επιλογή να δημιουργήσουν ξεχωριστούς θεσμούς δείχνει ότι αναγνωρίζουν πως η αποστολή πρέπει, τελικά, να υπερβαίνει τα ίδια τα πρόσωπα των ιδρυτών.

Καμία νομική δομή δεν εξαλείφει κάθε κίνδυνο. Χρειάζονται ακόμη άνθρωποι που θα τη διαχειρίζονται σωστά, θα εξασφαλίζουν τη χρηματοδότησή της, θα συντηρούν την εγκατάσταση και θα φροντίζουν για τη διαδοχή στην ηγεσία όταν χρειαστεί.

Η δομή όμως περιορίζει τις δυνατότητες αυθαίρετης παρέμβασης ενός μελλοντικού ηγέτη. Διαχωρίζει την ανάπτυξη από τη φροντίδα ασθενών και τοποθετεί τις μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις έξω από τον συνήθη εμπορικό ισολογισμό.

Αυτή είναι η ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στο «εμπιστευτείτε μας» και στη δημιουργία ελέγξιμων εγγυήσεων εμπιστοσύνης.

Τι πρέπει να επιζήσει και μετά τους ιδρυτές

Ο Emil και εγώ θεωρούμε και οι δύο ότι αυτό είναι το έργο της ζωής μας. Δεν το λέω αυτό επιπόλαια.

Έχει σημασία γιατί θα έρθουν δύσκολα χρόνια. Κάθε σοβαρός οργανισμός τα περνάει, ειδικά αν προσπαθεί να βελτιώσει μια τεχνολογία που ίσως χρειαστεί δεκαετίες για να ωριμάσει.

Η προσωπική δέσμευση βοηθά μια νέα εταιρεία να αντέξει τέτοιες περιόδους.

Τα μέλη όμως δεν αγοράζουν μόνο την προσωπική μας δέσμευση. Χρειάζονται όμως η εταιρεία, τα ιδρύματα, η εγκατάσταση και τα πρότυπα να αντέχουν στις αλλαγές ηγεσίας.

Η πραγματική δουλειά ενός ιδρυτή είναι λοιπόν κάπως παράδοξη.

Πρέπει να νοιαζόμαστε για την αποστολή σαν να μην επρόκειτο ποτέ κανείς άλλος να νοιαστεί εξίσου. Και μετά πρέπει να χτίσουμε τον οργανισμό ώστε να μη μας χρειάζεται πια προσωπικά.

Αυτό σημαίνει να προσλαμβάνουμε ανθρώπους που μας αμφισβητούν, να καταγράφουμε διαδικασίες, να δημοσιεύουμε αναφορές περιστατικών, να μετράμε την ποιότητα της συντήρησης και να δημιουργούμε ένα σύστημα διακυβέρνησης που μπορεί να συνεχίσει χωρίς να εξαρτάται από την έγκριση ενός ιδρυτή.

Σημαίνει επίσης να διαμορφώνουμε μια αρκετά σαφή οργανωτική κουλτούρα, ώστε οι μελλοντικοί ηγέτες να μπορούν να προσαρμόζουν τον οργανισμό χωρίς να χάνουν από τα μάτια τους τον σκοπό του.

Οι οργανισμοί που προορίζονται να διαρκέσουν δεν μπορούν να διατηρήσουν κάθε συνήθεια της πρώτης τους γενιάς. Πρέπει να παραμείνουν πιστοί στην αποστολή τους, βελτιώνοντας παράλληλα τον τρόπο με τον οποίο την υπηρετούν.

Ναι λοιπόν, κοιτάξτε τους ιδρυτές.

Ρωτήστε γιατί επιλέξαμε αυτή τη δουλειά, τι δημιουργήσαμε όταν κανείς δεν μας παρακολουθούσε και αν οι δεξιότητές μας επαρκούν για το πρόβλημα που έχουμε μπροστά μας.

Μετά κοιτάξτε πέρα από εμάς.

Κοιτάξτε την ομάδα, τα δημοσιευμένα στοιχεία, τη νομική δομή και την εγκατάσταση. Ρωτήστε τι θα συνέβαινε αν κατέρρεε η επιχειρησιακή εταιρεία ή αν έφευγαν αύριο και οι δύο ιδρυτές.

Αν υπάρχουν πειστικές απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, οι ιδρυτές έχουν κάνει κάτι ουσιαστικό.

Αν η Tomorrow.bio μπορεί να τηρήσει τις υποσχέσεις της μόνο όσο ο Emil και εγώ είμαστε παρόντες, τότε τα βιογραφικά μας δεν θα σώσουν κανέναν.

Ο στόχος μας είναι το αντίθετο: να δημιουργήσουμε έναν οργανισμό διαμορφωμένο από τους ιδρυτές του, αλλά ικανό να τους επιζήσει.

Περισσότερα άρθρα

• Οργανισμοί φτιαγμένοι για να διαρκέσουν
• Οικοσύστημα της Tomorrow.bio
• Τι συμβαίνει αν η Tomorrow.bio πτωχεύσει;