Η ανακούφιση της εγγραφής

Μετά την εγγραφή για κρυοσυντήρηση, πολλοί άνθρωποι βιώνουν μια παράξενα συνηθισμένη στιγμή.

Δεν γίνεσαι άλλος άνθρωπος. Το δωμάτιο μοιάζει το ίδιο. Η ζωή σου συνεχίζεται.

Όμως ένα ερώτημα που ίσως σε ακολουθούσε για χρόνια βρήκε επιτέλους απάντηση.

Αυτή η αλλαγή μπορεί να φέρει ανακούφιση.

Στις συζητήσεις μας με μέλη, το συναίσθημα αυτό έχει εμφανιστεί με διάφορες μορφές. Κάποιοι περιγράφουν γαλήνη. Κάποιοι ενθουσιασμό. Κάποιοι νιώθουν μόνο ελαφρά καλύτερα, και κάποιοι παραμένουν αβέβαιοι.

Δεν υπάρχει σωστή συναισθηματική αντίδραση.

Ωστόσο, αυτή η ανακούφιση έχει μια απολύτως λογική εξήγηση. Είναι συχνά εντονότερη όταν κάποιος έχει από καιρό αποφασίσει ότι η κρυοσυντήρηση αξίζει τον κόπο, αλλά ανέβαλλε επί χρόνια τα πρακτικά βήματα.

Η εγγραφή βάζει τέλος σε αυτή τη συγκεκριμένη μορφή αναμονής.

Το ερώτημα σταματά να σε ακολουθεί

Μια εκκρεμής απόφαση δεν μένει απλώς ξεχασμένη σε έναν φάκελο.

Επανέρχεται όταν κάποιος πεθαίνει. Επανέρχεται μετά από ένα ιατρικό ραντεβού, σε κάποια σημαντικά γενέθλια ή όταν εμφανίζεται απροειδοποίητα στην οθόνη σου ένα άρθρο για την κρυοσυντήρηση.

Κάθε φορά, όλη η συζήτηση ξεκινά από την αρχή.

Πιστεύω ότι αυτό έχει κάποια πιθανότητα να λειτουργήσει; Σε ποιον φορέα θα εμπιστευόμουν; Μπορώ να το χρηματοδοτήσω; Τι θα σκεφτεί η οικογένειά μου;

Ύστερα η καθημερινότητα παίρνει ξανά τον έλεγχο και το ερώτημα μπαίνει πάλι στο συρτάρι, χωρίς να έχει απαντηθεί.

Ο θάνατος είναι κάτι που παραμένει ασυνήθιστα εύκολα μια αφηρημένη έννοια. Έχει τεράστια σημασία, αλλά συνήθως δεν συνδέεται με μια συγκεκριμένη ημερομηνία στο ημερολόγιο ή με μια άμεση προθεσμία.

Γι' αυτό κάποιος μπορεί να ενδιαφέρεται για την κρυοσυντήρηση επί δέκα χρόνια, χωρίς να συμπληρώνει μια φόρμα που απαιτεί πολύ λιγότερο χρόνο.

Ειλικρινά, αυτό δεν είναι παράξενο. Το ίδιο κάνουμε και με διαθήκες, ασφάλειες και δύσκολες οικογενειακές συζητήσεις. Η σημασία ενός ζητήματος δεν οδηγεί αυτομάτως στην ανάληψη δράσης.

Η έρευνα για τους ημιτελείς στόχους εξηγεί μέρος αυτής της εμπειρίας. Σε μια σειρά μελετών, οι ημιτελείς στόχοι συνδέθηκαν με επίμονες, ενοχλητικές σκέψεις, ενώ η διαμόρφωση ενός συγκεκριμένου σχεδίου περιόρισε αυτή τη νοητική επιβάρυνση.

Η μελέτη δεν εξέτασε την κρυοσυντήρηση, οπότε δεν μπορεί να εξηγήσει την αντίδραση κάθε μέλους. Περιγράφει όμως κάτι οικείο: οι εκκρεμείς υποθέσεις συνεχίζουν να απαιτούν προσοχή.

Στην κρυοσυντήρηση, το φαινόμενο αυτό είναι βαρύτερο, επειδή η εκκρεμότητα συνδέεται με τον δικό σου θάνατο.

Με την εγγραφή σου, φυσικά, δεν λύνεις το ζήτημα του θανάτου. Έχεις λύσει μία απόφαση σχετικά με το τι πρέπει να συμβεί αν η σημερινή ιατρική δεν μπορεί πλέον να σε βοηθήσει.

Και αυτό, από μόνο του, είναι ένα ουσιαστικό βήμα.

Γι' αυτό και η ανακούφιση μπορεί να μοιάζει μεγαλύτερη από την ίδια την πράξη της εγγραφής. Η φόρμα μπορεί να είναι σύντομη, αλλά κλείνει ένα ερώτημα που καταλάμβανε πολύ περισσότερο χώρο στη σκέψη σου απ' όσο η ίδια.

Μπορείς να νιώθεις ανακούφιση και ταυτόχρονα αβεβαιότητα

Σε αυτό το σημείο συχνά συγχέονται δύο πολύ διαφορετικά πράγματα.

Μπορείς να είσαι σίγουρος ότι η εγγραφή ήταν η σωστή απόφαση για σένα, χωρίς να είσαι σίγουρος ότι η μελλοντική αναζωογόνηση θα συμβεί.

Μπορείς να εμπιστεύεσαι την απόφασή σου χωρίς να προσποιείσαι ότι γνωρίζεις ποιο θα είναι το αποτέλεσμα.

Κανένας άνθρωπος δεν έχει αναζωογονηθεί μετά από ολοσωματική κρυοσυντήρηση. Η ενημερωμένη συναίνεση της Tomorrow.bio αναφέρει ξεκάθαρα ότι η απαιτούμενη τεχνολογία δεν υπάρχει σήμερα.

Δεν μπορούμε να πούμε σε κανένα μέλος αν η αναζωογόνηση θα καταστεί ποτέ δυνατή, πότε θα μπορούσε να συμβεί ή ποια πιθανότητα επιτυχίας θα μπορούσε να έχει.

Η εγγραφή δεν εξαλείφει αυτή την αβεβαιότητα.

Αυτό που αίρει είναι μια διαφορετική αβεβαιότητα: το αν επέλεξες να διατηρήσεις έστω αυτή την πιθανότητα.

Αυτή η διάκριση έχει σημασία. Ένα άτομο μπορεί να δεχτεί ότι το αποτέλεσμα είναι άγνωστο και παρ’ όλα αυτά να αποφασίσει ότι μια προσπάθεια συντήρησης είναι προτιμότερη από καμία προσπάθεια.

Δεν απαιτείται τυφλή πίστη. Απαιτείται ενημερωμένη εκτίμηση των κινδύνων και προσωπική κρίση για την αξία που έχει αυτή η επιλογή.

Οι συζητήσεις μας με μέλη ανέδειξαν με σαφήνεια αυτό το εύρος συναισθημάτων.

Ορισμένοι ένιωσαν αμέσως ότι έκλεισε ένας κύκλος, έπειτα από χρόνια αναβολής. Άλλοι ένιωσαν μόνο μερική ανακούφιση, επειδή παρέμεναν ανοιχτά ζητήματα χρηματοδότησης, συνεργασίας με την οικογένεια ή μακροχρόνιας βιωσιμότητας του φορέα.

Μερικοί ήλπιζαν ότι η εγγραφή θα απάλυνε έναν βαθύτερο φόβο για τον θάνατο και διαπίστωσαν ότι ένα συμβόλαιο δεν μπορούσε, από μόνο του, να επιτελέσει αυτόν τον ρόλο.

Αυτό δεν καθιστά την απόφαση αποτυχία. Η κρυοσυντήρηση είναι μια διαδικασία που αφορά μια μελλοντική ιατρική έκτακτη ανάγκη, όχι θεραπεία για το σημερινό άγχος.

Ο σκοπός δεν είναι να παραχθεί ένα συγκεκριμένο συναίσθημα.

Σκοπός είναι να ληφθεί η απόφαση με ειλικρίνεια, να εφαρμοστεί στην πράξη και να γίνει κατανοητό τι παραμένει αβέβαιο.

Η πιο έντονη ανακούφιση έρχεται όταν η διαδικασία λειτουργεί

Υπάρχει, όμως, μια πρακτική λεπτομέρεια που έχει σημασία.

Η εγγραφή ως μέλος και η πλήρης ολοκλήρωση της διαδικασίας κρυοσυντήρησης δεν συμβαίνουν πάντοτε ταυτόχρονα.

Σύμφωνα με τους ισχύοντες όρους της Tomorrow.bio, η ιδιότητα μέλους αρχίζει με τη συμπλήρωση της φόρμας εγγραφής.

Για την παροχή της υπηρεσίας κρυοσυντήρησης μπορεί να απαιτούνται επιπλέον στοιχεία, αποδεκτό Συμβόλαιο Biostasis και λειτουργική χρηματοδότηση.

Δεν πρόκειται για μια δυσδιάκριτη λεπτομέρεια στους όρους. Είναι η διαφορά ανάμεσα στο να γίνεις μέλος ενός φορέα και στο να διασφαλίσεις ότι ο φορέας μπορεί να ενεργήσει για λογαριασμό σου.

Η διάκριση αυτή προκύπτει συχνά και στις συζητήσεις μας με μέλη.

Ορισμένοι ένιωσαν ανακούφιση μόλις έγιναν μέλη. Άλλοι δεν ένιωσαν ότι η διαδικασία είχε ολοκληρωθεί μέχρι να εγκριθεί η ασφάλισή τους, να υπογραφούν τα συμβόλαια και να καταστεί η διαδικασία λειτουργική.

Η δεύτερη αντίδραση δεν είναι πιο λογική από την πρώτη. Απλώς αντιστοιχεί σε ένα μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας.

Η Tomorrow.bio καθοδηγεί τα μέλη κατά την ένταξή τους και, όταν ενεργοποιείται η διαδικασία, αναλαμβάνει την επιχειρησιακή ανταπόκριση για την κρυοσυντήρηση, τον τοπικό συντονισμό, την τεκμηρίωση και τη μεταφορά.

Το μέλος δεν χρειάζεται να διαχειρίζεται μόνο του τη γραφειοκρατία μιας τόσο δύσκολης περίστασης.

Χρειάζεται, όμως, να υποβάλει τα στοιχεία και τις υπογραφές που απαιτούνται, να εξασφαλίσει αποδεκτή μέθοδο χρηματοδότησης και να διατηρεί ενημερωμένα τα στοιχεία επικοινωνίας του.

Η καταβολή της συνδρομής δεν υποκαθιστά την απουσία χρηματοδότησης. Ένα υπογεγραμμένο συμβόλαιο δεν μπορεί να μας ειδοποιήσει ότι κάποιος πέθανε. Ένα σχέδιο που είναι αποθηκευμένο σε σημείο όπου κανείς δεν μπορεί να το βρει ενδέχεται να αποδειχθεί άχρηστο ακριβώς όταν χρειάζεται.

Γι' αυτό η μετάβαση από το «ίσως» στο «έγινε» απαιτεί να ξεχωρίσουμε τη συναισθηματική απόφαση από τα πρακτικά βήματα που την καθιστούν λειτουργική.

Γι' αυτό έχει σημασία και η Memberzone. Παρέχει έναν συγκεκριμένο χώρο όπου οργανώνεται η διαδικασία, αντί να παραμένει διασκορπισμένη σε παλιά μηνύματα και στη μνήμη των ανθρώπων.

Τα τελευταία βήματα είναι απλά: ενημερωμένα στοιχεία, αποδεκτή χρηματοδότηση, υπογεγραμμένα έγγραφα και άνθρωποι που γνωρίζουν ποιον πρέπει να ειδοποιήσουν.

Το απλό είναι καλό.

Ιδανικά, η διαδικασία κρυοσυντήρησης θα πρέπει να γίνει τόσο καθιερωμένη, ώστε να μη χρειάζεται να επανεξετάζεις κάθε μήνα ολόκληρο το φιλοσοφικό ερώτημα.

Έλεγχε τη διαδικασία μετά από μια μετακόμιση, αλλαγή ασφαλιστικής εταιρείας, μια νέα σχέση ή άλλο σημαντικό γεγονός στη ζωή σου. Κράτησε τα σημαντικά έγγραφα σε σημείο όπου είναι εύκολα προσβάσιμα.

Φρόντισε ώστε οι άνθρωποι γύρω σου να γνωρίζουν ότι η Tomorrow.bio πρέπει να ειδοποιηθεί αμέσως. Το άρθρο «Διασφαλίζοντας ότι οι επιθυμίες σου θα τηρηθούν» εξηγεί γιατί αυτό δεν πρέπει να αφεθεί στην τύχη.

Και μετά, γύρισε στη ζωή σου.

Αυτή είναι η καλύτερη μορφή ανακούφισης. Όχι βεβαιότητα για μια τεχνολογία που δεν υπάρχει ακόμη, και όχι η πίστη ότι τίποτα δεν μπορεί να πάει στραβά.

Είναι η γαλήνη που προσφέρει η γνώση ότι εξέτασες την επιλογή, πήρες την απόφασή σου και διαμόρφωσες μια διαδικασία που μπορεί να υλοποιήσει αυτή την απόφαση.

Η κρυοσυντήρηση θα πρέπει να είναι κάτι που οργανώνεις, όχι ένα ανοιχτό ερώτημα που γίνεται μέρος της καθημερινής σου ζωής.

Το μέλλον παραμένει αβέβαιο. Η απόφασή σου δεν χρειάζεται να παραμείνει ημιτελής.

Περισσότερα άρθρα

• Από το «ίσως» στο «έγινε»
• Η μεγάλη αδράνεια
• Ξεκινώντας με το Memberzone