Η κρυονική περιγράφεται συχνά ως μια προσωπική απόφαση για τη διατήρηση της ζωής.
Αυτό είναι αλήθεια, αλλά όχι ολόκληρη η αλήθεια.
Για πολλούς ανθρώπους, ο βαθύτερος λόγος δεν είναι μια αόριστη αγάπη για το μέλλον. Είναι η επιθυμία να παραμείνουν μέρος της ζωής κάποιου άλλου.
Μπορεί να σημαίνει την ελπίδα ότι θα συνεχίσουν τη ζωή τους μαζί.
Μπορεί επίσης να σημαίνει την απόφαση ότι η δική τους ζωή αξίζει μία ακόμη προσπάθεια, ακόμη και όταν οι γύρω τους δεν καταλαβαίνουν.
Και κάποιες φορές αφορά έναν γονιό που έχει εξαντλήσει τις δυνατότητες της σημερινής ιατρικής και δεν θέλει να εγκαταλείψει την τελευταία, αβέβαιη πιθανότητα για το παιδί του.
Η αγάπη δεν κάνει την κρυονική να λειτουργεί. Εξηγεί γιατί η πιθανότητα μπορεί να έχει τόση σημασία.
Η επιθυμία να ζήσεις μπορεί να είναι πράξη αγάπης προς τον εαυτό σου
Η αυτοσυντήρηση απορρίπτεται κάποιες φορές ως εγωισμός.
Αυτή η κρίση διατυπώνεται συχνά βιαστικά.
Ένας άνθρωπος μπορεί να νοιάζεται για την οικογένειά του, να δέχεται την αβεβαιότητα και παρ’ όλα αυτά να πιστεύει ότι η συνέχιση της δικής του ζωής έχει αξία.
Η Kim Suozzi χρειάστηκε να υπερασπιστεί αυτή την επιλογή ενώ πέθαινε από γλοιοβλάστωμα στα 23 της.
Είχε δοκιμάσει την καθιερωμένη θεραπεία και ένα πειραματικό φάρμακο. Όταν ο καρκίνος επέστρεψε, ήθελε τον εγκέφαλό της να διατηρηθεί μετά τον νομικό θάνατο.
Ο πατέρας της αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει το σχέδιο και της είπε ότι θα έπρεπε να βρει μόνη της λύση.
Η Kim βρήκε λύση. Η μητέρα της συνέβαλε οικονομικά, άγνωστοι έκαναν δωρεές και ο σύντροφός της βοήθησε να υλοποιηθεί το σχέδιο.
Η πλήρης ιστορία στους The New York Times δεν παρουσιάζει μια απλή εικόνα οικογενειακής ενότητας. Είναι η ιστορία μιας νεαρής γυναίκας που επέμενε ότι η δική της επιθυμία εξακολουθούσε να μετράει.
Το να θέλεις άλλη μία ευκαιρία στη δική σου ζωή δεν είναι από μόνο του εγωισμός.
Η Kim γνώριζε ότι η επαναφορά στη ζωή δεν ήταν εφικτή και ίσως να μην καταστεί ποτέ δυνατή.
Δεν επέλεγε ανάμεσα σε μια αποδεδειγμένη θεραπεία και την αποδοχή. Επέλεγε ανάμεσα στον βέβαιο θάνατο και σε μια αβέβαιη προσπάθεια να διατηρηθούν οι βιολογικές πληροφορίες που συνδέονται με την ταυτότητά της.
Αυτή η διάκριση δεν αποδεικνύει ότι η επιλογή της ήταν ορθή.
Δείχνει όμως γιατί η επιθυμία να διατηρήσει κανείς τη ζωή του μπορεί να είναι εύλογη. Μια ζωή δεν χάνει την αξία της μόνο επειδή αυτή που την υπερασπίζεται είναι η ίδια που τη ζει.
Το όριο ανάμεσα στον αυτοσεβασμό και τον εγωισμό εξετάζεται στο άρθρο «Είναι εγωιστική η κρυονική;»
Κάποιοι θέλουν να κάνουν το ταξίδι μαζί
Για ένα ζευγάρι, στενούς φίλους ή αδέλφια, η κρυονική μπορεί να εκφράζει μια απλή επιθυμία: αν καταστεί δυνατή μια δεύτερη ζωή, ελπίζω να είσαι κι εσύ μέρος της.
Αυτή η ελπίδα είναι συναισθηματικά σοβαρή. Δεν είναι συμβόλαιο με το μέλλον.
Ο ένας μπορεί να λάβει καλύτερη διατήρηση. Ο άλλος μπορεί να μη δεχθεί ποτέ έγκαιρα τη φροντίδα της ομάδας άμεσης επέμβασης. Η διατήρηση του ενός μπορεί να επιτρέπει μελλοντική επαναφορά, ενώ του άλλου όχι.
Ακόμη και μια υποθετική επαναφορά στη ζωή θα μπορούσε να γίνει σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.
Έτσι η ειλικρινής φράση δεν είναι «θα ξυπνήσουμε μαζί».
Είναι «θέλω να διατηρήσουμε αυτή την πιθανότητα μαζί».
Η διαφορά έχει σημασία, γιατί η αγάπη μπορεί να μετατραπεί πολύ εύκολα σε πίεση.
Η φράση «αν με αγαπούσες, θα εγγραφόσουν» ζητά από τον άλλο να αποδείξει την αφοσίωσή του δεχόμενος τη δική σου απάντηση σε ένα δύσκολο ζήτημα.
Ο άλλος μπορεί να κατανοεί τα επιστημονικά δεδομένα και παρ’ όλα αυτά να λέει όχι. Μπορεί να εκτιμούν μια πεπερασμένη ζωή, να απορρίπτουν τη θεωρία της ταυτότητας ή να επιλέγουν διαφορετικές προτεραιότητες για τα χρήματά τους.
Η άρνησή τους δεν αποδεικνύει ότι σε αγαπούν λιγότερο.
Η αγάπη μπορεί να οδηγήσει κάποιον να συμπεριλάβει τον άλλο στο σχέδιό του. Δεν μπορεί να οικειοποιηθεί την απόφασή του.
Η πιθανότητα να επιστρέψεις χωρίς τους ανθρώπους που ξέρεις εξετάζεται στο τι γίνεται αν ξυπνήσω μόνος;
Εξερευνήστε αυτό το πρακτικό εργαλείο
Χρησιμοποιήστε το διαδραστικό εργαλείο για να εξερευνήσετε το ερώτημα αυτού του άρθρου.
Φόρτωση του διαδραστικού εργαλείου...
Τι μπορεί να κάνει ένας γονιός όταν η ιατρική έχει εξαντλήσει τα όριά της;
Η απόφαση ενός γονιού είναι πιο δύσκολη γιατί ένα μικρό παιδί δεν μπορεί να επιλέξει.
Hope Frozen: A Quest to Live Twice παρακολουθεί μια ταϊλανδική οικογένεια που αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα.
Η κόρη τους, γνωστή ως Einz, πέθανε από καρκίνο του εγκεφάλου το 2015 σε ηλικία δύο ετών.
Το Netflix την περιγράφει ως το νεότερο άτομο που έχει τεθεί σε κρυοδιατήρηση. Ο πατέρας της ήταν επιστήμονας λέιζερ· η οικογένεια ήταν επίσης Ταϊλανδοί βουδιστές.
Δεν είχαν βρει κάποια άγνωστη ή θαυματουργή θεραπεία. Η κόρη τους είχε πεθάνει και καμία από τις διαθέσιμες ιατρικές μεθόδους δεν μπορούσε να την επαναφέρει στη ζωή.
Η κρυοδιατήρηση ήταν η τελευταία τους προσπάθεια να αφήσουν ανοιχτή μια μελλοντική πιθανότητα.
Δεν μπορούσαν να υποσχεθούν στην κόρη τους άλλη μια ζωή. Μπορούσαν μόνο να αποφασίσουν αν θα διατηρήσουν την πιθανότητα μιας τέτοιας ζωής.
Το να ονομάζουμε αυτό πράξη αγάπης δεν λύνει κάθε ηθικό ζήτημα.
Η Einz δεν μπορούσε να συναινέσει. Οι γονείς της δεν μπορούσαν να γνωρίζουν αν θα επιθυμούσε μια μελλοντική επαναφορά στη ζωή, αν αυτή θα ήταν ποτέ εφικτή ή πώς θα ήταν μια τέτοια ζωή.
Οι γονείς ήδη λαμβάνουν μη αναστρέψιμες ιατρικές αποφάσεις για τα παιδιά τους. Η κρυονική είναι ασυνήθιστη, επειδή οι πιθανές συνέπειές της μπορεί να εκτείνονται πολύ πέρα από τη διάρκεια ζωής των γονέων.
Η ταινία δεν απλοποιεί αυτή την ένταση σε ένα εύκολο σύνθημα. Παρακολουθεί το πένθος, την επιστημονική ελπίδα, τα θρησκευτικά διλήμματα και τους προβληματισμούς του αδελφού της Einz.
Γι' αυτό το παράδειγμα έχει σημασία.
Η αγάπη είναι πραγματική. Το ίδιο και η αβεβαιότητα.
Όταν οι γονείς κάνουν διακανονισμούς για ένα ζωντανό παιδί, η απόφαση πρέπει να επανεξετάζεται όσο το παιδί αναπτύσσει την ικανότητα να την κατανοήσει.
Η αγάπη μπορεί να ξεκινήσει το σχέδιο. Δεν πρέπει να εμποδίσει τον μελλοντικό ενήλικο να το κάνει δικό του ή να το απορρίψει.
Η αγάπη σημαίνει επίσης να κάνεις την πρακτική δουλειά
Μια σαφής επιθυμία που δεν έχει καταγραφεί και κοινοποιηθεί είναι εύκολο να χαθεί.
Μετά από θάνατο, ένας σύντροφος μπορεί να πρέπει να καλέσει τον αριθμό έκτακτης ανάγκης ενώ βρίσκεται σε κατάσταση σοκ. Ένας συγγενής μπορεί να χρειαστεί να εξηγήσει το σχέδιο σε ένα νοσοκομείο ή σε υπεύθυνο γραφείου τελετών.
Αν κανείς δεν μπορεί να βρει τα έγγραφα, η αγάπη δεν κάνει τα χαμένα χαρτιά να εμφανιστούν.
Μια χρηματοδοτημένη ρύθμιση, ο σωστός δικαιούχος και ενημερωμένες επαφές έκτακτης ανάγκης μετατρέπουν την επιθυμία σε κάτι που οι άλλοι μπορούν να αξιοποιήσουν.
Το Tomorrow.bio και οι τοπικοί συνεργάτες του διαχειρίζονται τη διαδικασία, την τεκμηρίωση και τη μεταφορά. Η οικογένεια δεν θα πρέπει να αναγκάζεται να λειτουργεί ως αυτοσχέδια επιχειρησιακή ομάδα.
Το μέλος έχει επίσης έναν μικρό αλλά σημαντικό ρόλο: να υποβάλλει τα απαιτούμενα έγγραφα, να διατηρεί ενημερωμένα τα στοιχεία επικοινωνίας του και να διασφαλίζει ότι οι κατάλληλοι άνθρωποι γνωρίζουν πως έχει γίνει η σχετική ρύθμιση.
Σημαντικά έγγραφα που πρέπει να διατηρούνται εξηγεί ποια έγγραφα πρέπει να είναι εύκολα προσβάσιμα.
Η συζήτηση μέσα στην οικογένεια έχει επίσης σημασία.
Τα έγγραφα μπορούν να προστατεύσουν μια απόφαση. Δεν μπορούν να αποτρέψουν κάθε σύγκρουση στις κρίσιμες στιγμές δίπλα στον ασθενή.
Η έγκαιρη συζήτηση δίνει στους συγγενείς χρόνο να αναρωτηθούν αν η ανησυχία τους είναι επιστημονική, θρησκευτική, οικονομική ή συναισθηματική.
Ο στόχος δεν είναι να αντικρούσεις κάθε αντίρρηση. Είναι να γίνει σαφής η επιθυμία του ασθενή πριν το πένθος και η ανάγκη για άμεσες αποφάσεις δυσκολέψουν τα πράγματα.
Τι γίνεται αν η οικογένειά μου είναι αντίθετη; εξετάζει αυτή τη συζήτηση άμεσα.
Η κρυονική μπορεί, επομένως, να αποτελεί πράξη αγάπης με περισσότερες από μία διαστάσεις.
Μπορεί να είναι αγάπη για τον εαυτό σου, εκφρασμένη ως άρνηση να θεωρήσεις το δικό σου μέλλον χωρίς αξία.
Μπορεί να είναι αγάπη για κάποιον άλλο, που εκφράζεται με την ελπίδα να μοιραστείτε περισσότερο χρόνο μαζί.
Και μπορεί να είναι γονεϊκή αγάπη, μια τελευταία αβέβαιη επιλογή όταν η βεβαιότητα έχει ήδη εξαντληθεί.
Κανένα από αυτά τα συναισθήματα δεν αποδεικνύει ότι η αναβίωση θα συμβεί.
Πράξη αγάπης είναι να διατηρείς μια πιθανότητα με ειλικρίνεια, να προετοιμάζεσαι σωστά και να αφήνεις τους άλλους ελεύθερους να αποφασίσουν οι ίδιοι.
Με λίγα λόγια: Η κρυονική μπορεί να είναι πράξη αγάπης για τον εαυτό σου ή για κάποιον άλλο, αλλά μόνο όταν γίνονται σεβαστές οι επιθυμίες του ατόμου, η αβεβαιότητα και οι επιπτώσεις στην οικογένεια.
Περαιτέρω ανάγνωση