Οι περισσότεροι που ρωτούν για το κόστος βλέπουν ένα μεγάλο ποσό και μένουν σε αυτό. Το ποσό είναι πραγματικό, αλλά από μόνο του δεν βοηθά να καταλάβει κανείς πώς διαμορφώνεται η χρέωση.
Υπάρχουν δύο ξεχωριστές χρεώσεις. Οι δύο χρεώσεις λειτουργούν εντελώς διαφορετικά και μόνο η μία καταβάλλεται απευθείας από το μέλος.
Ας δούμε τι είναι η καθεμία, τι καλύπτουν τα ποσά για ολόσωμη διατήρηση και για διατήρηση μόνο του εγκεφάλου και γιατί η δεύτερη κοστίζει πολύ λιγότερο.
Δύο χρεώσεις, όχι μία
Η πρώτη είναι η συνδρομή. Κοστίζει 50 ευρώ τον μήνα, 500 ευρώ τον χρόνο, ή 15.000 ευρώ εφάπαξ, και ισχύει για όσο διάστημα κανείς παραμένει μέλος.
Η επιλογή εφάπαξ καταβολής δεν αποτελεί ξεχωριστή υπηρεσία. Αυτά τα 15.000 αφαιρούνται αργότερα από το τέλος διατήρησης, οπότε ένα μέλος με εφάπαξ συνδρομή που επιλέγει ολόσωμη διατήρηση καταλήγει να πληρώνει 185.000 αντί για 200.000.
Η συνδρομή χρηματοδοτεί τη διαρκή ετοιμότητα των υπηρεσιών. Διατηρεί τις ομάδες αναμονής εκπαιδευμένες και σε επιφυλακή, καλύπτει τη διαχείριση της σύμβασης και της χρηματοδότησης, και εξασφαλίζει το χαμηλότερο τέλος διατήρησης.
Η δεύτερη χρέωση είναι το εφάπαξ τέλος διατήρησης. Πρόκειται για σημαντικό ποσό, το οποίο καταβάλλεται μία φορά όταν απαιτηθεί η διατήρηση και όχι κατά την εγγραφή.
Η διάκριση των δύο έχει σημασία, γιατί το κόστος της συνδρομής και το κόστος της διατήρησης παρουσιάζονται συχνά σαν να ήταν η ίδια δέσμευση. Η ανάλυση της συνδρομής αναλύεται λεπτομερώς σε ξεχωριστό άρθρο.
Οι δύο τιμές διατήρησης
Η ολόσωμη διατήρηση κοστίζει 200.000 ευρώ για τα μέλη και 230.000 για τα μη μέλη.
Η διατήρηση μόνο του εγκεφάλου κοστίζει 75.000 ευρώ για τα μέλη και 115.000 για τα μη μέλη.
Οι δύο διαδικασίες έχουν κοινά στάδια έως το σημείο στο οποίο διαφοροποιούνται. Η ετοιμότητα, η σταθεροποίηση και η κρυοπροστατευτική έγχυση είναι κοινά στάδια και στις δύο περιπτώσεις.
Τα μέλη πληρώνουν λιγότερο, επειδή η συνδρομή τους έχει ήδη χρηματοδοτήσει την πολυετή ετοιμότητα της υπηρεσίας. Όποιος δεν είναι μέλος έως τη στιγμή της ανάγκης δεν έχει συμβάλει στο κόστος της προετοιμασίας και της ετοιμότητας.
Οι επιμέρους χρεώσεις αναλύονται αναλυτικά στη δημόσια σελίδα κόστους.
Γιατί η διατήρηση μόνο του εγκεφάλου κοστίζει λιγότερο
Κάθε τέλος διατήρησης περιλαμβάνει δύο βασικά στοιχεία: το κόστος της διαδικασίας και το κόστος της μακροχρόνιας αποθήκευσης.
Για την ολόσωμη διατήρηση, 80.000 ευρώ αφορούν τη διαδικασία και 120.000 την αποθήκευση. Αυτό είναι το σύνολο των 200.000.
Για τη διατήρηση μόνο του εγκεφάλου, 60.000 ευρώ αφορούν τη διαδικασία και 15.000 την αποθήκευση. Αυτό είναι το σύνολο των 75.000.
Το κόστος της διαδικασίας είναι σχετικά παρόμοιο: 80.000 έναντι 60.000. Αντίθετα, το κόστος αποθήκευσης διαφέρει σημαντικά: 120.000 έναντι 15.000.
Στο κόστος της διαδικασίας διαφοροποιούνται μόνο τέσσερα στοιχεία: η μεταφορά, η ψύξη, ο έλεγχος ποιότητας και η σχετική εργασία. Το κόστος των υλικών, της κρυοπροστασίας και της χρήσης του εξοπλισμού είναι το ίδιο και στις δύο περιπτώσεις.
Η αποθήκευση είναι διαφορετική υπόθεση. Ο εγκέφαλος καταλαμβάνει πολύ λιγότερο χώρο από ένα σώμα, το υγρό άζωτο κοστολογείται με βάση τον όγκο και η αποθήκευση πρέπει να καλυφθεί για δεκαετίες.
Επομένως, η επιλογή αφορά κυρίως το κόστος αποθήκευσης και όχι τη διαφορά στην ποιότητα της διαδικασίας, μια διάκριση που σπάνια εξηγείται καθαρά.
Η διατήρηση μόνο του εγκεφάλου βασίζεται στη θεμελιώδη παραδοχή του πεδίου ότι η προσωπική ταυτότητα εδράζεται στη δομή του εγκεφάλου και όχι στο υπόλοιπο σώμα. Αν αυτή η παραδοχή δεν ισχύει, δεν υπάρχει επιστημονική βάση για τη φθηνότερη επιλογή.
Τα κεφάλαια για την αποθήκευση δεν διαχειρίζεται η εταιρεία
Τα ποσά των 120.000 και 15.000 δεν πηγαίνουν στην Tomorrow.bio. Καταβάλλονται σε ίδρυμα που διαχειρίζεται τη μακροχρόνια φροντίδα των ασθενών και είναι ανεξάρτητο από την εταιρεία που παρέχει την υπηρεσία.
Αυτός ο διαχωρισμός είναι ουσιώδης. Ένα ταμείο αποθήκευσης που ελέγχεται από την ίδια εταιρεία εξαρτάται από τη μελλοντική βιωσιμότητά της.
Γι' αυτό δεν προβλέπονται πρόσθετες πληρωμές μετά τη διατήρηση. Η χρηματοδότηση της αποθήκευσης εξασφαλίζεται πλήρως εκ των προτέρων και δεν μετακυλίεται αργότερα σε συγγενείς ή άλλους τρίτους.
Οι ασθενείς φυλάσσονται στις εγκαταστάσεις του European Biostasis Foundation στην Ελβετία, σε δεξαμενές υγρού αζώτου.
Πώς πληρώνεται στην πραγματικότητα το μεγάλο ποσό
Σχεδόν κανείς δεν καλύπτει 200.000 ευρώ αποκλειστικά από αποταμιεύσεις και το μοντέλο δεν προϋποθέτει κάτι τέτοιο.
Τα περισσότερα μέλη χρησιμοποιούν ασφάλιση ζωής ορισμένης διάρκειας, με εκχώρηση της αποζημίωσης απευθείας στον πάροχο και όχι μέσω της κληρονομιάς.
Για ένα υγιές άτομο που εγγράφεται σε νεαρή ηλικία, το ασφάλιστρο μπορεί να είναι ένα διαχειρίσιμο μηνιαίο ποσό και όχι δυσβάσταχτη επιβάρυνση.
Η ασφάλιση ορισμένης διάρκειας λήγει, και αυτό είναι κάτι που πρέπει να σχεδιαστεί εγκαίρως αντί να ανακαλυφθεί αργότερα. Η αντιπαραβολή με την ασφάλιση εφ' όρου ζωής αξίζει να γίνει κατανοητή πριν επιλέξει κανείς.
Η ασφάλιση δεν είναι ο μόνος δρόμος. Οι αποταμιεύσεις, η διαθήκη ή ένα καταπίστευμα λειτουργούν επίσης, και οι επιλογές παρουσιάζονται με σαφήνεια.
Δεν συνιστούμε να αφήνεται η χρηματοδότηση στους συγγενείς, επειδή οι ρυθμίσεις που βασίζονται αποκλειστικά στην οικογένεια συχνά δεν υλοποιούνται όπως είχε προβλεφθεί.
Όποια μέθοδος χρηματοδότησης κι αν επιλεγεί, πρέπει να έχει οριστεί όσο το άτομο βρίσκεται εν ζωή. Και οι δύο χρεώσεις πρέπει να έχουν διευθετηθεί εκ των προτέρων και όχι να επιβαρύνουν αργότερα όποιον αναλάβει τη διαχείριση.
Τι επηρεάζει το ποσό
Το τέλος διατήρησης είναι σταθερό. Αυτό που διαφέρει είναι το κόστος για να το χρηματοδοτήσει κανείς.
Η ασφάλιση κοστολογείται με βάση την ηλικία και την κατάσταση της υγείας, επομένως η ίδια κάλυψη ακριβαίνει όσο καθυστερεί κανείς και, μετά από ένα σημείο, ενδέχεται να μην προσφέρεται πλέον.
Η ιδιότητα του μέλους επηρεάζει επίσης το ποσό. Η παραμονή ως μέλος είναι αυτό που κρατά το τέλος στα 200.000 αντί για 230.000, και στα 75.000 αντί για 115.000.
Υπάρχει μειωμένο τιμολόγιο για φοιτητές και μέλη με χαμηλό εισόδημα, επειδή ένα σταθερό τέλος δεν είναι πραγματικά σταθερό αν δεν υπάρχει περιθώριο πίσω του.
Στόχος είναι τα ποσά αυτά να μειωθούν και όχι να αυξηθούν. Το κόστος αποθήκευσης, εξοπλισμού και ετοιμότητας είναι σε μεγάλο βαθμό σταθερό, επομένως μια μεγαλύτερη βάση μελών επιτρέπει την κατανομή του σε περισσότερα άτομα.
Ο χρόνος είναι ο βασικός παράγοντας που μπορεί να επιβαρύνει το κόστος, αλλά και ο μόνος παράγοντας πάνω στον οποίο μπορεί να δράσει κανείς. Η καθυστέρηση αυξάνει το ασφάλιστρο και περιορίζει τις διαθέσιμες επιλογές ασφαλιστηρίων συμβολαίων.
Σκοπός δεν είναι να παρουσιαστεί το ποσό ως μικρότερο από όσο είναι. Πρόκειται για σοβαρή δέσμευση και πρέπει να αξιολογηθεί με βάση τα πραγματικά ποσά, όχι υποθετικές εκτιμήσεις.
Αν η τιμή εξακολουθεί να αποτελεί το βασικό εμπόδιο, αξίζει να εξετάσει κανείς πώς προκύπτει το κόστος και αν πράγματι πρόκειται για επιλογή μόνο για πλούσιους πριν αποφασίσει.
Συνοπτικά: Η κρυοδιατήρηση συνήθως περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενο κόστος συνδρομής και ξεχωριστή χρηματοδότηση για τη διαδικασία και την αποθήκευση. Η διατήρηση μόνο του εγκεφάλου κοστίζει λιγότερο κυρίως επειδή απαιτεί πολύ μικρότερη χωρητικότητα μακροχρόνιας αποθήκευσης.
Περισσότερα άρθρα