Οι ιδρυτές

Η συγγραφή μιας σελίδας με τίτλο «Οι ιδρυτές» για μια εταιρεία την οποία συνιδρύσαμε είναι κάπως αμήχανη.

Οι ιστορίες των ιδρυτών μπορούν να μετατραπούν πολύ γρήγορα σε μύθο. Δύο άνθρωποι έχουν μια ιδέα, ξεπερνούν αδύνατες αντιξοότητες και φαίνεται ότι οικοδομούν τα πάντα μόνονι τους.

Αυτό δεν συνέβη με την Tomorrow.bio.

Ο Emil Kendziorra και εγώ ιδρύσαμε την εταιρεία στο Βερολίνο τον Ιανουάριο του 2020. Την οδηγούμε ακόμη σήμερα, ο Emil ως CEO και εγώ ως COO.

Πήραμε πολλές από τις πρώιμες αποφάσεις. Ωστόσο, από την αρχή εξαρτηθήκαμε από γιατρούς, μηχανικούς, ειδικούς στην περιποίηση, ερευνητές, προσωπικό επιχειρήσεων και ανθρώπους πρόθυμους να υποστηρίξουν μια ασυνήθιστη ιδέα.

Οι ιδρυτές έχουν σημασία. Φυσικά και έχουν. Σε μια νεαρή εταιρεία, οι κινήτροί τους διαμορφώνουν αυτό που οικοδομείται, αυτό που αγνοείται και αυτό που συμβαίνει όταν το χρήμα ή ο χρόνος γίνεται περιορισμένος.

Υπάρχει όμως ένα δεύτερο σημείο που έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία στην κρυοσυντήρηση.

Εάν η Tomorrow.bio παραμείνει εξαρτημένη από εμένα και τον Emil για πάντα, τότε την οικοδομήσαμε εσφαλμένα.

Δύο λόγοι για να ιδρύσουμε την ίδια εταιρεία

Ο Emil και εγώ δεν καταλήξαμε εδώ ακολουθώντας την ίδια διαδρομή.

Ο Emil εκπαιδεύτηκε ως ιατρός, αποφοίτησε *summa cum laude* από το Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν και πέρασε αρκετά χρόνια στην έρευνα για τον καρκίνο.

Ήθελε να συμβάλει στην επέκταση της ανθρώπινης ζωής. Ωστόσο, απογοητεύτηκε από το πόσο αργά προχωρούσε αυτή η έρευνα για τους ανθρώπους που είναι σήμερα ζωντανοί.

Στη συνέχεια στράφηκε προς την επιχειρηματικότητα, ίδρυσε και πούλησε δύο εταιρείες, και τελικά επέστρεψε στο πρόβλημα από μια άλλη κατεύθυνση: τη βιοστάση.

Η πρώιμη δημόσια δέσμευσή του ήταν αρκετά άμεση. Σχεδίαζε να περάσει τουλάχιστον τα επόμενα είκοσι χρόνια οικοδομώντας ένα επαγγελματικό και κλιμακούμενο πεδίο, συνδυάζοντας έρευνα, λειτουργίες, επικοινωνία και μακροπρόθεσμη διακυβέρνηση.

Μπορείτε να διαβάσετε αυτό το επιχείρημα στοδικό του απολογισμό της απόφασης.

Η δική μου διαδρομή ήταν λιγότερο ιατρική και περισσότερο λειτουργική.

Σπούδασα πολιτική και βιομηχανική μηχανική στη Βραζιλία, ξεκίνησα ως μηχανικός σχεδιασμού, μεταπήδησα σε εταιρείες τεχνολογίας και αργότερα συνιδρύσα ένα ακόμη δύο ψηφιακές επιχειρήσεις.

Γνώριζα πώς να οικοδομώ ομάδες, να διαχειρίζομαι προϋπολογισμούς και να μετατρέπω ένα σχέδιο σε κάτι που μπορεί να λειτουργεί κάθε ημέρα. Επίσης γνώριζα ότι δεν ήθελα να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου οικοδομώντας μια ακόμη συνηθισμένη εταιρεία.

Ο λόγος που εντάχθηκα ήταν απλούστερος από οποιαδήποτε επιχειρηματική περίπτωση. Μου αρέσει να ζω.

Θέλησα να εργαστώ πάνω σε κάτι που θα μπορούσε να δώσει στους ανθρώπους την ευκαιρία να έχουν περισσότερη ζωή. Όχι βεβαιότητα. Όχι αθανασία. Μια ευκαιρία όπου η κανονική εναλλακτική δεν προσφέρει καμία.

Οι τρέχουσες βιογραφίες και οι ρόλοι αναφέρονται στη σελίδα ομάδας του Tomorrow.bio. Παρέχουν πληροφορίες για το πού ξεκινήσαμε. Δεν εξηγούν όμως όλα όσα έχει γίνει η εταιρεία.

Γιατί ο συνδυασμός λειτούργησε

Η κρυοσυντήρηση βρίσκεται σε μια περίεργη θέση. Είναι εν μέρει ιατρική, εν μέρει μηχανική, εν μέρει επιχειρησιακή λογιστική έκτακτης ανάγκης και εν μέρει οικοδόμηση θεσμών.

Ένα όμορφο επιστημονικό πρωτόκολλο είναι άχρηστο εάν κανείς δεν μπορεί να το εκτελέσει στις τρεις το πρωί, σε μια άλλη χώρα, μετά από μια παρατεταμένη απελευθέρωση από το νοσοκομείο.

Μια γρήγορη επέμβαση είναι εξίσου άχρηστη εάν οι ιατρικές αποφάσεις είναι κακές ή οι μετρήσεις δεν δείχνουν ποτέ εάν η διαδικασία λειτούργησε όπως προβλεπόταν.

Ο Emil προώθησε φυσικά τις ιατρικές, επιστημονικές και οικοδομικές πτυχές. Εγώ προώθησα φυσικά τις επιχειρήσεις, τις οικονομικές πτυχές, την ανάπτυξη και τα συστήματα που απαιτούνται για να καταστεί η υπηρεσία επαναλαμβανόμενη.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ζούσαμε μέσα σε δύο τακτοποιημένα κουτιά.

Διαφωνούσαμε μέσα από αυτά. Οι καλοί ιδρυτές πρέπει να το κάνουν.

Θα έπρεπε να κατασκευάσουμε κάτι πιο γρήγορα τώρα, ή να περιμένουμε την τεχνικά καλύτερη έκδοση; Θα έπρεπε να ξοδέψουμε σε έναν ακόμη εξοπλισμό, μία ακόμη ομάδα ή ένα ακόμη ερευνητικό έργο;

Δεν υπάρχει εγχειρίδιο για αυτές τις επιλογές. Στην αρχή, δεν υπάρχουν ούτε αρκετά δεδομένα για να ληφθούν όλες οι αποφάσεις με άνεση.

Εδώ είναι που οι κινήτρες των ιδρυτών έχουν τη μεγαλύτερη σημασία. Όταν το υπολογιστικό φύλλο δεν μπορεί να επιλύσει το ερώτημα, τι είναι αυτό που πραγματικά ενδιαφέρει τους ανθρώπους που βρίσκονται στην ευθύνη;

Η απάντησή μας έχει παραμείνει η ίδια: η ποιότητα της συντήρησης πρώτα, ακολουθούμενη από την υποδομή που απαιτείται για να καταστεί αυτή η ποιότητα διαθέσιμη σε περισσότερους ανθρώπους.

Αυτή η προτεραιότητα είναι ακόμη ορατή στους ιδρυτές μαςστο δημοσιευμένο επίκεντρο για 2026, από την αξιολόγηση CT και την ηλεκτρονική μικροσκοπία έως νέα έργα περίπλυσης και αποθήκευσης.

Είναι επίσης ορατό στοτο ερευνητικό πρόγραμμακαι τα μηχανολογικά έργα που μετακινήθηκαν από τα σχέδια στον λειτουργικό εξοπλισμό.

Ιδιωτικές συνομιλίες με μια μικρή ομάδα μελών πρόσθεσαν ένα ακόμη χρήσιμο μάθημα. Οι άνθρωποι συχνά ξεκινούν αξιολογώντας τους ανθρώπους πίσω από τον οργανισμό.

Για ορισμένους, μια άμεση συνομιλία με την ομάδα έκανε την εταιρεία να φαίνεται πραγματική. Άλλοι ήθελαν να δουν τις εγκαταστάσεις, να κατανοήσουν την τοπική λειτουργία ή να βρουν σαφέστερες αποδείξεις για το τι κατασκευαζόταν.

Αυτό είναι εύλογο. Η εμπιστοσύνη συχνά ξεκινά με μια ανθρώπινη αλληλεπίδραση.

Απλά δεν μπορεί να τελειώσει εκεί.

Οι ιδρυτές πρέπει να θέσουν όρια γύρω τους

Μια από τις σημαντικότερες αποφάσεις των ιδρυτών στο Tomorrow.bio ήταν να αποφύγουν την τοποθέτηση ολόκληρης της υπόσχεσης μέσα σε μία εμπορική εταιρεία.

Η Tomorrow.bio GmbH πραγματοποιεί κρυοσυντήρηση, διατηρεί ομάδες αντίδρασης και εξυπηρετεί τα μέλη της. Χρειάζεται να αναπτυχθεί, να προσλάβει προσωπικό, να επενδύσει και να κινηθεί γρήγορα.

Η μακροπρόθεσμη φροντίδα των ασθενών αποτελεί διαφορετική εργασία. Απαιτεί σταθερότητα, προστατευμένο κεφάλαιο και έναν νομικό σκοπό που δεν μεταβάλλεται ανάλογα με τις προτεραιότητες μιας εμπορικής επιχείρησης.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το οικοσύστημαTomorrow.bio χρησιμοποιεί τρεις οργανισμούς.

Το Ίδρυμα Φροντίδας Ασθενών δρα προς όφελος των ασθενών και λειτουργεί ως νομικός κηδεμόνας των σωμάτων και του κεφαλαίου τους.

Το European Biostasis Foundation κατέχει και λειτουργεί την ελβετική εγκατάσταση, παρέχει μακροπρόθεσμη φροντίδα και διεξάγει έρευνα.

Οι ακριβείς αρμοδιότητες δημοσιεύονται στη δική μαςιστοσελίδα συνεργαζόμενων οργανισμών.

Αυτή η δομή δεν προστέθηκε μετά την επιτυχία της εταιρείας. Το EBF ιδρύθηκε το 2019, πριν από την ίδρυση του Tomorrow.bio τον Ιανουάριο του 2020.

Αυτή η χρονική συγκυρία αποκαλύπτει κάτι.

Στην αρχή, οι ιδρυτές απολαμβάνουν μέγιστη ελευθερία ελέγχου. Η επιλογή ωστόσο να δημιουργήσουν ξεχωριστά ιδρύματα σημαίνει ότι αποδέχονται πως η αποστολή πρέπει τελικά να υπερβαίνει τους ιδρυτές.

Κανένας νομικός φορέας δεν εξαλείφει κάθε κίνδυνο. Οι άνθρωποι πρέπει ακόμη να τον διοικήσουν αποτελεσματικά, να τον χρηματοδοτήσουν, να συντηρήσουν τις εγκαταστάσεις και να αντικαταστήσουν τους ηγέτες όταν έρθει η ώρα.

Ωστόσο, η δομή μεταβάλλει αυτό που μπορεί να πράξει ένας μελλοντικός ηγέτης. Διαχωρίζει την ανάπτυξη από την φροντίδα των ασθενών και τοποθετεί τις μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις εκτός του συνηθισμένου εμπορικού ισολογισμού.

Αυτή είναι η πρακτική διαφορά ανάμεσα στο να λέγεται « εμπιστευτείτε μας » και στο να οικοδομούνται λόγοι εμπιστοσύνης που μπορούν να επιθεωρηθούν από άλλους ανθρώπους.

Τι πρέπει να επιβιώσει των ιδρυτών

Ο Emil και εγώ θεωρούμε αμφότεροι αυτή την προσπάθεια έργο ζωής. Δεν το λέω αυτό ελαφρά.

Αυτό έχει σημασία επειδή δύσκολα χρόνια θα έρθουν. Κάθε σοβαρός οργανισμός τα βιώνει, ειδικά ένας που επιχειρεί να βελτιώσει μια τεχνολογία η οποία μπορεί να χρειαστεί δεκαετίες για να ωριμάσει.

Η προσωπική δέσμευση βοηθά μια νεαρή εταιρεία να επιβιώσει εκείνων των ετών.

Παρ' όλα αυτά, τα μέλη δεν αγοράζουν μόνο την προσωπική μας δέσμευση. Χρειάζονται την εταιρεία, τα ιδρύματα, τις εγκαταστάσεις και τα πρότυπα να επιβιώσουν από αλλαγές στην ηγεσία.

Η πραγματική αποστολή του ιδρυτή είναι επομένως κάπως αντιφατική.

Πρέπει να νοιαζόμαστε για την αποστολή σαν να μην πρόκειται ποτέ να την αναλάβει κάποιος άλλος. Στη συνέχεια, πρέπει να οικοδομήσουμε τον οργανισμό έτσι ώστε να μην χρειάζεται πλέον εμάς προσωπικά.

Αυτό σημαίνει να προσλαμβάνουμε ανθρώπους που μας αμφισβητούν, να τεκμηριώνουμε τις διαδικασίες, να δημοσιεύουμε αναφορές περιστατικών, να μετράμε την ποιότητα της συντήρησης και να δημιουργούμε μια διοίκηση που μπορεί να συνεχίσει χωρίς την άδεια ενός ιδρυτή.

Σημαίνει επίσης να οικοδομούμε έναν πολιτισμό αρκετά σαφή ώστε οι μελλοντικοί ηγέτες να μπορούν να προσαρμόσουν τον οργανισμό χωρίς να ξεχνούν γιατί αυτός υπάρχει.

Οι οργανισμοί που προορίζονται να διαρκέσουνδεν μπορούν να διατηρήσουν όλες τις συνήθειες της πρώτης γενιάς τους. Πρέπει να διατηρήσουν την αποστολή ενώ βελτιώνουν τη μέθοδο.

Ναι λοιπόν, εξετάστε τους ιδρυτές.

Ρωτήστε γιατί επιλέξαμε αυτή την εργασία, τι οικοδομήσαμε όταν κανείς δεν μας παρακολουθούσε και εάν οι δεξιότητές μας καλύπτουν το πρόβλημα που έχουμε μπροστά μας.

Στη συνέχεια, κοιτάξτε πέρα από εμάς.

Κοιτάξτε την ομάδα, τις δημοσιευμένες αποδείξεις, τη νομική δομή και τις εγκαταστάσεις. Ρωτήστε τι θα συνέβαινεεάν η λειτουργική εταιρεία απέτυχε ή εάν και οι δύο ιδρυτές έφευγαν αύριο.

Εάν αυτές οι ερωτήσεις έχουν ικανοποιητικές απαντήσεις, τότε οι ιδρυτές έχουν κάνει κάτι χρήσιμο.

Εάν το Tomorrow.bio μπορεί να τηρήσει τις υποσχέσεις του μόνο όσο ο Emil και εγώ βρίσκονται στο ίδιο δωμάτιο, τότε τα βιογραφικά μας δεν θα σώσουν κανέναν.

Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε το αντίθετο: μια εταιρεία διαμορφωμένη από τους ιδρυτές της, αλλά ένα ίδρυμα ικανό να επιβιώσει πέρα από αυτούς.

Περαιτέρω ανάγνωση

• Δημιουργώντας οργανισμούς που προορίζονται να διαρκέσουν
• Οικοσύστημα Tomorrow.bio
• Τι συμβαίνει εάν το Tomorrow.bio πτωχεύσει;