Τι είναι η ισχαιμία και πώς επηρεάζει την κρυοσυντήρηση

Το μεγαλύτερο μέρος αυτού που καθιστά την κρυονική δύσκολη δεν είναι το βαθύ κρύο στο τέλος. Είναι οι λίγες ώρες στην αρχή. Ο εχθρός εκείνες τις ώρες έχει ένα όνομα, ισχαιμία, και είναι ο λόγος που ένας σοβαρός πάροχος κρυονικής φροντίζει λιγότερο σαν εταιρεία αποθήκευσης και περισσότερο σαν υπηρεσία επειγόντων ιατρικών περιστατικών. Αν κατανοήσετε την ισχαιμία, κατανοείτε γιατί η ταχύτητα είναι πρωταρχικής σημασίας, και γιατί έναςαγώνας κατά της κυτταρικής φθοράς αρχίζει την στιγμή που η καρδιά σταματά.

Τι είναι η ισχαιμία

Τα κύτταρά σας λειτουργούν με οξυγόνο. Το χρησιμοποιούν για να μετατρέψουν την τροφή σε αξιοποιήσιμη ενέργεια μέσωτης κυτταρικής αναπνοής, της σταθερής χημείας που κρατά κάθε ιστό σε λειτουργία. Η ισχαιμία είναι η απώλεια της κυκλοφορίας του αίματος, η οποία είναιπερισσότερο από μια απώλεια οξυγόνου: η γλυκόζη σταματά να φτάνει επίσης, τα απόβλητα σταματούν να απομακρύνονται, και τα κύτταρα αναγκάζονται σε μια αδύναμη μεταβολική κατάσταση έκτακτης ανάγκης που παράγει ένα κλάσμα της ενέργειας και ένα σωρό τοξικά παραπροϊόντα. Αν η στέρηση διαρκέσει αρκετά, ένα κύτταρο δεν μπορεί πλέον να τροφοδοτήσει τις αντλίες ιόντων που διατηρούν την εσωτερική του χημεία σε ισορροπία,το ασβέστιο εισβάλλει, και το κύτταρο διογκώνεται και διασπάται.

Στην καθημερινή ιατρική, η ισχαιμία είναι αυτό που καθιστά έναισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο ή μια καρδιακή προσβολή τόσο επικίνδυνα: ο ιστός κάτω από ένα φραγμένο αγγείο αρχίζει να πεθαίνει μέσα σε λίγα λεπτά. Στην κρυονική, το ίδιο χρονόμετρο τρέχει, και ο ιστός που μας ενδιαφέρει περισσότερο είναι ο εγκέφαλος.

Γιατί η ισχαιμία είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της κρυονικής

Ανακαλέστε την κεντρική θέση απόμνήμη, ταυτότητα και ο εγκέφαλος: είστε η δομή του εγκεφάλου σας, η ακριβής καλωδίωση των νευρώνων του. Η ισχαιμία επιτίθεται ακριβώς σε αυτή τη δομή. Κάθε λεπτό που ο εγκέφαλος παραμένει χωρίς οξυγόνο μετά τον νόμιμο θάνατο, οι ευαίσθητες συνδέσεις που κωδικοποιούν τη μνήμη και την προσωπικότητα φθείρονται λίγο περισσότερο. Η ζημιά δεν είναι αφηρημένη. Είναι η αργή διαγραφή της ίδιας της πληροφορίας που η κρυοσυντήρηση υπάρχει για να σώσει.

Αυτό αναδιατυπώνει τον συνολικό στόχο της πρώτης φάσης. Η κρυοσυντήρηση δεν μπορεί να ξεκινήσει μέχρι κάποιος να έχει νόμιμα πεθάνει, αλλά η ποιότητα αυτής της συντήρησης εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από το πόσο μικρή συσσώρευση ισχαιμικής ζημιάς πραγματοποιείται στο χρονικό παράθυρο μεταξύ του νόμιμου θανάτου και της στιγμής που ο εγκέφαλος είναι κρύος και προστατευμένος. Η ελαχιστοποίηση αυτού του παραθύρου είναι το πιο σημαντικό πράγμα που κάνει μια ομάδα επιφυλακής.

Πώς η διαδικασία αγωνίζεται εναντίον του χρόνου

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι Tomorrow.bio ομάδες του Tomorrow.bio έχουν εκπαιδευτείστην ετοιμότητα, σταθεροποίηση και μεταφορά (SST) αντί να αντιμετωπίζουν την συντήρηση ως κάτι που ξεκινά στον χώρο αποθήκευσης. Από τη στιγμή που ανακοινώνεται ο νομικός θάνατος, η ομάδα εργάζεται για να ανατρέψει την προηγούμενη έναρξη της ισχαιμίας από πολλές πλευρές ταυτόχρονα:

• Επανεκκίνηση της κυκλοφορίας. Μία μηχανική συσκευή θωρακικών συμπιέσεων διατηρεί την κυκλοφορία του αίματος έτσι ώστε το οξυγόνο και τα φάρμακα να φτάνουν στους ιστούς αντί να παραμένουν στάσιμα.
• Ταχεία ψύξη. Ο ασθενής τοποθετείται σε ένα λουτρό πάγου και ψύχεται γρήγορα. Το κρύο επιβραδύνει τον μεταβολισμό, και ένας βραδύτερος μεταβολισμός χρειάζεται λιγότερο οξυγόνο, κάτι που δίνει χρόνο έναντι της βλάβης. Το κρύο επιβραδύνει τον μεταβολισμό, μειώνοντας περίπου κατά το μισό τον ρυθμό για κάθε 10°C ψύξης, και ένας βραδύτερος μεταβολισμός χρειάζεται λιγότερο οξυγόνο, κάτι που δίνει χρόνο έναντι της βλάβης. Το σώμα διατηρείται ωστόσο πάνω από το σημείο πήξης, ώστε να μην σχηματιστεί πάγος πριν χορηγηθούν οι προστατευτικοί παράγοντες.
• Φαρμακευτική αγωγή. Χορηγούνται φάρμακα για τη μείωση της μεταβολικής δραστηριότητας του εγκεφάλου, την πρόληψη της πήξης του αίματος, την υποστήριξη της κυκλοφορίας κατά τη διάρκεια της μηχανικής ΚΑΡΠΑ, καθώς και τον περιορισμό της βλάβης από ελεύθερες ρίζες και φλεγμονή. Μαζί, αυτά μειώνουν την αλυσιδωτή αντίδραση της ισχαιμικής βλάβης.

Μόνο μετά από αυτήν την σταθεροποίηση ξεκινά ηη έγχυση κρυοπροστατευτικών ουσιών, και μόνο όταν ο ιστός έχει προστατευθεί ξεκινά η βαθιά ψύξη προς τους-196°C. Ο κίνδυνος από την ισχαιμία δεν τελειώνει πραγματικά παρά μόνο όταν το σώμα έχειβιτριφιωθεί, διότι μόνο τότε έχει σταματήσει ο μεταβολισμός, καθώς και η ανάγκη του κυττάρου για οξυγόνο.

Θερμή ισχαιμία, ψυχρή ισχαιμία, και γιατί ο χρόνος αντίδρασης αποφασίζει τα πάντα

Δεν είναι όλες οι ισχαιμίες ίδιες.ΘερμήΗ ισχαιμία, η στέρηση οξυγόνου στους ιστούς σε θερμοκρασία σώματος, αποτελεί τον καταστροφικό τύπο, καθώς ο θερμός ιστός παραμένει μεταβολικά ενεργός και καταστρέφεται γρήγορα από μόνος του.ΨύξηΗ ισχαιμία, η ίδια στέρηση οξυγόνου αλλά σε ήδη ψυχρούς ιστούς, είναι πολύ πιο ήπια, καθώς το κρύο έχει επιβραδύνει τις επιβλαβείς χημικές διεργασίες. Η όλη πρώιμη διαδικασία αποτελεί μια προσπάθεια μετατροπής του ενός τύπου στην άλλη όσο το δυνατόν γρηγορότερα: ψύξτε πριν γίνει μεγάλη ζημιά από θερμή ισχαιμία.

Αυτό αποτελεί επίσης το σαφέστερο επιχείρημα υπέρ μιας εσωτερικής δυνατότητας άμεσης επέμβασης. Ένας πάροχος που βασίζεται σε τρίτους για να φτάσει στον ασθενή μπορεί να αφήσει κάποιον σε θερμή ισχαιμία για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ ομάδες στον τομέα έχουν εκτιμήσει ότι η παράδοση σε μη προετοιμασμένες τοπικές υπηρεσίες μπορεί να σημαίνει πολλές ώρες ψυχρής ισχαιμίας που προηγούνται από δαπανηρή θερμή ισχαιμία. Μια ειδική ομάδα σε ετοιμότητα υπάρχει ακριβώς για να συμπιέσει αυτό το χρονικό πλαίσιο. Η γραμμή μεταξύ «κατεστραμμένου» και «κατεστραμμένου ολοσχερώς» είναι λιγότερο σταθερή από όσο φαινόταν κάποτε.Έρευνα για την ανάκτηση κυττάρων μετά από παρατεταμένη θερμή ισχαιμίαυποστηρίζει ότι κάποια βλάβη, η οποία κάποτε θεωρούνταν μόνιμη, μπορεί να είναι περισσότερο αναστρέψιμη από ό,τι ισχυρίζονται τα εγχειρίδια. Η πιο σαφής περίπτωση είναι το OrganEx του Yale. Στο 2022 αυτό το σύστημα αιμάτωσηςαποκατέστησε την κυκλοφορία και τη κυτταρική λειτουργία σε ολόκληρα σώματα χοίρων μία ώρα μετά την καρδιακή ανακοπή. Ο προκάτοχός της, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως 2019, η BrainEx, έκανε το ίδιο για απομονωμένους εγκεφάλους χοίρων τέσσερις ώρες μετά τον θάνατο. Κανένα από τα δύο δεν αποκατέστησε κάτι που να μοιάζει με συνείδηση. Και τα δύο υπονόμευσαν την υπόθεση ότι λίγες ώρες θερμικής ισχαιμίας αφήνουν ελάχιστο περιθώριο δράσης.

Σχεδόν όλα όσα αφορούν τον τρόπο κατασκευής ενός σοβαρού παρόχου, την ετοιμότητα 24/7, την ταχύτητα αντίδρασης, τιςτις πρωτόκολλα αναμονής και σταθεροποίησηςΑυτό προκύπτει από μία μόνο αδιαμφισβήτητη αλήθεια. Νικήστε τον χρόνο έναντι της ισχαιμίας και διατηρήστε τη δομή. Χάστε από αυτήν, και κανένας όγκος υγρού αζώτου αργότερα δεν μπορεί να αποκαταστήσει ό,τι εκείνα τα πρώτα λεπτά πήραν.

Περαιτέρω ανάγνωση

• Τι είναι η SST και γιατί έχει σημασία
• Ο κρίσιμος αγώνας κατά της κυτταρικής αποσύνθεσης
• Το ιατρικό αντιψυκτικό (κρυοπροστατευτικά μέσα)
• Γιατί η επανενεργοποίηση προς το παρόν δεν είναι δυνατή;