Μια ορθολογική προσέγγιση
Οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τον θάνατο είτε με παραίτηση είτε μέσα από μια πνευματική οπτική. Υπάρχει όμως και ένας τρίτος δρόμος: να τον αντιμετωπίσουμε ως ένα τεχνικό πρόβλημα, για το οποίο υπάρχουν αβέβαιες αλλά πιθανές λύσεις. Η συζήτηση αυτή έχει σημασία, επειδή οι πολιτισμικές αντιλήψεις μας για τον θάνατο δεν διαμορφώθηκαν με γνώμονα την πραγματική επιβίωσή μας. Αν κάποιος περάσει από τη σκέψη ότι «ο θάνατος είναι φυσικός και αναπόφευκτος» στη σκέψη ότι «ο θάνατος είναι μια τεχνική πρόκληση με αβέβαιες, αλλά υπαρκτές λύσεις», τότε η αξιολόγηση των επιλογών αλλάζει ριζικά. Μια πιθανότητα αναβίωσης 1% είναι προτιμότερη από μια πιθανότητα 0%, ενώ η αποδοχή της οριστικής παύσης της ζωής μόνο και μόνο επειδή η κρυοσυντήρηση φαίνεται παράξενη ισοδυναμεί με προσκόλληση στην υπάρχουσα κατάσταση, εδώ όμως με πολύ μεγαλύτερο διακύβευμα. Αν εξετάσει κανείς τον θάνατο ως τεχνικό πρόβλημα και συνυπολογίσει την αναμενόμενη αξία, μπορεί να κρίνει αν είναι λογικό να επιχειρήσει μια αβέβαιη λύση ή να αποδεχτεί την οριστική απώλεια κάθε δυνατότητας συνέχισης της ζωής.