Ξεκινήστε με την άβολη παρατήρηση που κάνει τα πάντα να ακολουθούν: στην ιατρική,νεκρός δεν έχει ποτέ σημαίνει ένα σταθερό πράγμα. Κάποιος που πνίγηκε στο κρύο νερό και κηρύχθηκε νεκρός σύμφωνα με τα πρότυπα του 1950 θα μπορούσε σήμερα, με έναν σύγχρονο απινιδωτή και προσεκτική επαναθέρμανση, συχνά να βγει από το νοσοκομείο. Ο θάνατος δεν είναι μια μοναδική στιγμή. Είναι μια διαδικασία, και η γραμμή που σχεδιάζουμε πάνω της συνεχίζει να μετακινείται κάθε φορά που τα εργαλεία μας βελτιώνονται.
Η Βιοστάση το παίρνει αυτό σοβαρά και θέτει ένα ευθύ ερώτημα. Ας υποθέσουμε ότι η σημερινή ιατρική έχει εξαντλήσει όλες τις επιλογές για κάποιον. Η δομή πουείναι αυτού του ατόμου παραμένει ακόμη σωματικά άθικτη. Πρέπει να καταστρέψουμε το άτομο; Η βιοστάση αποτελεί την προσπάθεια να δοθεί αρνητική απάντηση. Δεν αποτελεί υπόσχεση ότι το μέλλον θα διορθώσει τα πάντα. Αποτελεί άρνηση να απορριφθούν οι πληροφορίες ενώ το ερώτημα παραμένει ανοιχτό. Αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία οικοδομείται ο υπόλοιπος Κώδικας. Ας είμαστε λοιπόν ακριβείς σχετικά με τέσσερα πράγματα: τι είναι η βιοστάση, γιατί την κάνουμε, πού είναι πραγματικά δύσκολη, και γιατί παρ' όλα αυτά είμαστε αισιόδοξοι.
Τι είναι στην πραγματικότητα η βιοστάση
Η βιοστάση είναι η κατάσταση ενός βιολογικού συστήματος που διατηρείται σε πλήρη ακινησία χωρίς να χάνεται η δομή του. Διακόψτε την χημεία, διατηρήστε την αρχιτεκτονική άθικτη, και το σύστημα μπορεί, κατ' αρχήν, να περιμένει για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Η αντιμετώπιση τουθανάτου ως μιας διαδικασίας αντί ενός μοναδικού γεγονότος αποτελεί την εννοιολογική άρθρωση πάνω στην οποία περιστρέφεται ολόκληρο το πεδίο.
Η φύση έφτασε εκεί πρώτη. Οι αρκούδοι του νερού και κάποια είδη βατράχων διακόπτουν συστηματικά τον μεταβολισμό τους για να επιβιώσουν από την κατάψυξη ή την πλήρη αφυδάτωση, προκειμένου να συνεχίσουν σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Τα ψάρια της Αρκτικής κάνουν το αντίθετο: παραμένουν ενεργά στο νερό κάτω από το μηδέν, με αντιψυκτικές πρωτεΐνες που δεσμεύουν τους κρυστάλλους πάγου πριν αυτοί μπορέσουν να αναπτυχθούν. Η αναστολή της ζωής, χωρίς απώλεια της ίδιας της ζωής, δεν αποτελεί επιστημονική φαντασία. Αποτελεί μια συνηθισμένη Τρίτη για έναν αρκούδο του νερού. Ο βάτραχος της ξυλείας το επιτυγχάνει μέσω χημείας. Καθώς αρχίζει να παγώνει, το συκώτι του πλημμυρίζει τους ιστούς του με γλυκόζη. Η γλυκόζη είναι ένα φυσικό αντιψυκτικό. Διατηρεί τον πάγο εκτός των κυττάρων ενώ το νερό γύρω τους γίνεται στερεό. Η βιοστάση αποτελεί το μηχανικό εγχείρημα του να επιτευχθεί το ίδιο για έναν άνθρωπο, επίτηδες, μέσω ιατρικών διαδικασιών.
Η διαδικασία που μας οδηγεί εκεί ονομάζεται κρυονική, και οι δύο όροι είναι εύκολο να συγχυστούν.Βιοστάση είναι η κατάσταση: ανασταλμένη, η δομή διατηρείται.Κρυονική είναι η ανθρώπινη ιατρική διαδικασία που τοποθετεί κάποιον σε αυτή την κατάσταση μετά τον νόμιμο θάνατο. Αρχικά, γρήγορη ψύξη. Στη συνέχεια, η περιφόρηση, η οποία αντικαθιστά το νερό του σώματος μεαντιψυκτικούς παράγοντες. Στη συνέχεια,η υαλινοποίηση: τα δείγματα ιστών μετατρέπονται σε μια υαλώδη κατάσταση αντί να καταστραφούν από τον πάγο. Τέλος, η μακροχρόνια αποθήκευση πραγματοποιείται στους-196°C, όπου ο βιολογικός χρόνος ουσιαστικά σταματά. Το τελευταίο αυτό άρθρο εξηγεί γιατί αυτή η συγκεκριμένη θερμοκρασία είναι η κατάλληλη, καθώς και πώς η φύση μας παρέχει έναν δωρεάν θερμοστάτη για να τη διατηρήσουμε.
Γιατί το κάνουμε αυτό
Ακολουθεί το τμήμα που οι περισσότερες εξηγήσεις παραλείπουν, οπότε εμείς δεν θα το κάνουμε. Ο λόγος για τον οποίο πραγματοποιείται αυτή η διαδικασία δεν είναι η γοητεία με το υγρό άζωτο. Είναι ότι ο θάνατος υπήρξε, καθ’ όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, η μόνη καταστροφή την οποία όλοι αποδέχονταν σιωπηλά. Περίπου 150,000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε ημέρα, ενώ η συντριπτική πλειονότητα από αυτούς χάνει τη ζωή της από αιτίες που κάποτε αποτελούσαν θανατική καταδίκη, αλλά σήμερα ή σύντομα θα είναι ιάσιμες. Το να χαρακτηρίζει κάποιος κάποιοννεκρό συχνά σημαίνειδεν μπορούμε ακόμη να τον σώσουμε, και η λέξηακόμ επιτελεί τεράστιο έργο σε αυτή την πρόταση.
Δεδομένου αυτού, η βιοστάση αποτελεί την μοναδική επιλογή στο μενού που δεν καταστρέφει αμετάκλητα τον ασθενή. Η ταφή και η καύση εδραιώνουν μια πιθανότητα ίση με μηδέν. Η βιοστάση προσφέρει κάποια πιθανότητα μεγαλύτερη του μηδενός ότι η δομή που κωδικοποιεί ένα άτομο επιβιώνει αρκετά ώστε η ιατρική να προλάβει. Δεν χρειάζεται να πιστεύετε ότι η επανενεργοποίηση είναι πιθανή για να αντιληφθείτε γιατί αυτό έχει σημασία:μια μικρή πιθανότητα είναι άπειρα μεγαλύτερη από καμία πιθανότητα, ενώ η στοίχημα είναι μεροληπτική. Εάν αποτύχει, εσείς θα είχατε χαθεί ούτως ή άλλως. Εάν πετύχει, το κέρδος είναι τα πάντα. Πρόκειται για ένα επιχείρημα αναμενόμενης αξίας, όχι για άρθρο πίστης. Πρόκειται για τον ίδιο συλλογισμό που ήδη εφαρμόζετε στις ζώνες ασφαλείας και στις ασφάλειες, στραμμένο προς την μεγαλύτερη δυνατή ζημία που υπάρχει.
Τι ακριβώς διατηρούμε
Το βασικό επιχείρημα πάνω στο οποίο στηρίζεται όλο αυτό είναι απλό να διατυπωθεί:δεν είστε τα άτομα σας, είστε το μοτίβο με το οποίο αυτά είναι διατεταγμένα. Οι αναμνήσεις σας, η προσωπικότητά σας, η αίσθηση ότι είστε εσείς κωδικοποιούνται στη φυσική δομή του εγκεφάλου σας, στο συγκεκριμένο σύστημα των περίπου 86 δισεκατομμυρίων νευρώνων και των συνδέσεών τους. Τα ίδια τα άτομα αντικαθίστανται συνεχώς ενώ εσείς παραμένετε εσείς· αυτό που επιβιώνει είναι η διάταξη. Αυτό είναι το θέμα τουμνήμης, ταυτότητας και εγκεφάλου, ενώ, παρουσιασμένο με περισσότερους χιουμοριστικούς τρόπους, αποτελεί το θέμα τουτι σας κάνει εσάς εσάς.
Αν αυτό είναι σωστό, τότε ο στόχος της συντήρησης δεν είναι να κρατήσει τους κυτταρικούς μεταβολισμούς ζωντανούς. Είναι να διατηρήσει ακόμη τηνπληροφορία. Ένας εγκεφαλικά βιτριφιωμένος δεν λειτουργεί, αλλά εάν η δομή του παραμένει άθικτη, το μοτίβο που είστε εσείς εξακολουθεί να υπάρχει φυσικά, όπως το κείμενο ενός βιβλίου επιβιώνει ακόμη και όταν κανείς δεν το διαβάζει. Διατηρήστε τη δομή και διατηρείτε το άτομο, ακόμη και μέσα από ένα κενό που καμία υπάρχουσα τεχνολογία δεν μπορεί να διαβάσει ξανά. Αυτή η μοναδική διαπίστωση είναι αυτό που μετατρέπει τη βιοστάση από μια ευχή σε έναν μηχανικό στόχο.
Η ειλικρινής λίστα των προκλήσεων
Εδώ η βαθμονόμηση έχει μεγαλύτερη σημασία από τον ενθουσιασμό, γι' αυτό ακολουθεί η αμετάβλητη εκδοχή. Τίποτα δεν κρύβεται·συζητούμε εναντίον μας δημοσίως.
- Κανείς δεν μπορεί σήμερα να αναζωογονήσει έναν κρυοσυντηρημένο άνθρωπο. Η τεχνολογία για να επισκευάσει την αιτία του θανάτου και να επανεκκινήσει το σύστημα δεν υπάρχει ακόμη. Λέμε ξεκάθαρα ότιη αναζωογόνηση δεν είναι προς το παρόν δυνατή. Η βιοστάση είναι μια γέφυρα, και η απέναντι όχθη δεν έχει χτιστεί ακόμη.
- Το χρονόμετρο ξεκινά από τον νόμιμο θάνατο. Τη στιγμή που η καρδιά σταματά, ο εγκέφαλος αρχίζει να φθίνει, και κάθε λεπτό καθυστέρησης κοστίζει στην δομική ακεραιότητα. Πολύ από την σκληρή μηχανική είναι έναςαγώνας εναντίον της κυτταρικής φθοράς: η γρήγορη προσέλευση του ασθενούς και η ταχεία ψύξη.
- Η βιτριφίωση είναι καλή, όχι τέλεια. Τα κρυοπροστατευτικά είναι ήπια τοξικά και η περιφορά δεν είναι ποτέ απόλυτα ομοιόμορφη, γι' αυτό συμβαίνει κάποια βλάβη. Το στοίχημα είναι ότι η βλάβη αφήνει ανέπαφη τηνπληροφορία ακόμη και όταν αυτό βλάπτει τονιστό, καθώς η μελλοντική επισκευή μπορεί να λειτουργήσει ξεκινώντας από την διατηρημένη δομή.
- Ο οργανισμός πρέπει να επιβιώσει εσάς. Η αποθήκευση πρέπει να παραμείνει σταθερή και χρηματοδοτούμενη για δεκαετίες, πιθανώς αιώνες. Πρόκειται για ένα θεσμικό και οικονομικό πρόβλημα όσο και επιστημονικό, γι' αυτό και ένα ερώτημα όπως τοτι συμβαίνει εάν ο πάροχος αποτύχει λαμβάνει μια πραγματική απάντηση αντί για ένα αδιάφορο ύψος των ώμων.
Γιατί είμαστε αισιόδοξοι παρ' όλα αυτά
Γιατί όμως να το κάνουμε αυτό, γνωρίζοντας όλα αυτά; Διότι κάθε πρόκληση είναι εκείνου του είδους που υποκύπτει στην μηχανική αντί στους θαυματουργούς τρόπους, και οι τάσεις δείχνουν προς τη σωστή κατεύθυνση.
Ο βαθύτερος λόγος είναι η επιστημονική διαπίστωση από νωρίτερα. Δεν χρειάζεται να κρατάμε κανέναν βιολογικά ζωντανό, αρκεί να διατηρήσουμε το πρότυπό του άθικτο. Το να διατηρούμε τη δομή ακόμη και στους-196°C είναι κάτι που η φυσική μας επιτρέπει ήδη να κάνουμε επ' αόριστον. Επιπλέον, το πιθανό σύνολο εργαλείων για την τελική επισκευή συνεχίζει να βελτιώνεται. Αυτό κυμαίνεται από μηχανήματα μικροσκοπικής κλίμακας έως υψηλής ευκρίνειας σάρωση και ανακατασκευή. Παρουσιάζουμε τις υποψήφιες διαδρομές στοπώς μπορεί να επιτευχθεί η αναβίωση και στοτο στοίχημα της νανοτεχνολογίας. Κανένα από αυτά δεν απαιτεί νέα φυσική. Αντιμετωπίζει την αναβίωση ωςένα μηχανικό πρόβλημα τοποθετημένο πάνω από ένα βιολογικό, το οποίο αποτελεί ακριβώς την κατηγορία προβλημάτων που η ανθρωπότητα έχει μακρά ιστορία στο να λύνει με την πάροδο του χρόνου.
Και η φύση συνεχίζει να μας υπενθυμίζει ότι η βασική κίνηση επιτρέπεται. Τα ανθρώπινα έμβρυα κρυοσυντήρονται κατά εκατοντάδες χιλιάδες και αναπτύσσονται σε ανθρώπους. Ολόκληρα όργανα κάνουν βήματα προς την ίδια κατεύθυνση. Ένας αρκούδος δεν έχει ιδέα ότι κάνει κάτι αξιοθαύμαστο. Η αναστολή και η επιστροφή αποτελούν γνήσια κατηγορία στη βιολογία. Η βιοστάση είναι το εγχείρημα του να διευρύνουμε αυτήν την κατηγορία μέχρι να συμπεριλάβει και εμάς.
Αυτή η απόφαση, που λαμβάνεται με προσοχή και με σαφή μάτια ως προς τις πιθανότητες, αποτελεί το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομείται οτιδήποτε στο Tomorrow.bio. Το υπόλοιπο αυτού του Κώδικα αποτελεί την λεπτομέρεια: την επιστήμη του πώς λειτουργεί η συντήρηση, την ιατρική των πρώτων λεπτών. Περιλαμβάνει επίσης την οικονομία του να κρατάς τα φώτα αναμμένα για έναν αιώνα, καθώς και την ειλικρινή περίπτωση τόσο υπέρ όσο και κατά. Ξεκινήστε από εκεί όπου είστε περισσότερο σκεπτικιστές.
TL;DR: Η βιοστάση διατηρεί ένα άτομο μετά τον νόμιμο θάνατό του σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία, ώστε να επιβραδύνει την βιολογική φθορά. Δεν μπορεί να αναζωογονήσει κανέναν σήμερα, αλλά στοχεύει στη διατήρηση της εγκεφαλικής δομής που η μελλοντική ιατρική μπορεί να χρειαστεί.
Εξερευνήστε αυτό το πρακτικό εργαλείο
Χρησιμοποιήστε το διαδραστικό εργαλείο για να εξερευνήσετε το ερώτημα αυτού του άρθρου.
Φόρτωση του διαδραστικού εργαλείου...
Περαιτέρω ανάγνωση